Blog aparatem

Fabryka blogów 2011

2011-12-03T01:35:00.001+01:00

Fabryka blogów 2011, originally uploaded by Hodowca.

Jest środek nocy. Ja oczywiście siedzę i nie śpię. Siedzę wśród mi podobnych nocnych marków i uczestniczę w dobrowolnym całonocnym pisaniu bloga. Wspólnego, zdecentralizowanego blogaska. O wszystkim i o niczym.

I tak czwarty rok z rzędu :-)

(a tu jest wersja 2009 i 2010)

Natknąć się na rajd

2011-11-25T00:08:00.001+01:00

60 mph, originally uploaded by Hodowca.

Czasem człowiek ma ochotę zobaczyć jakiś zabytek, dajmy na to modernistyczny Zamek Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w Wiśle. Nadrabia więc drogi, dojeżdża na miejsce, a tam - rajd samochodowy. Może gdyby człowiek interesował się sportem motorowym nieco głębiej niż na poziomie WRC, F1 i ewentualnie IRC, to by wiedział, że tu i teraz rozgrywa się właśnie Rajd Barbórka Cieszyńska. I że jeden z oesów przebiega tuż przed bramą wyżej wspomnianego Pałacu.

Ale nie wiedział. Nie pozostało mu więc nic innego, jak zaparkować samochód daleeeeko, potem wdrapywać się pod górę przez leśne bezdroża (bo szosą te rajdówki śmigały), a na koniec stanąć vis-a-vis Pałacu i pstryknąć zdjęcie.

Oczywiście jakaś rajdówka musiała wjechać w kadr :-)

Dwa tygodnie lata w środku... jesieni

2011-11-23T00:07:00.002+01:00

descent del Teide, originally uploaded by Hodowca.

Co tu dużo gadać, mam szczęście. Trzeci rok z rzędu mogę się wyrwać na kilkanaście dni do ciepłych krajów w czasie, gdy w Polsce jest raczej zimno. Podobno dla człowieka mieszkającego na stałe w klimacie umiarkowanym (czytaj: tam, gdzie zimą jest mróz), takie nagłe nagłe wyskoki w tropiki nie są zbyt zdrowe. Podobno. Ja uszczerbku na zdrowiu jak na razie nie odczuwam, za to wiem na pewno, że psychologicznie pomaga to przetrwać okres zimowy znakomicie.

I w przyszłym sezonie wiem, że powtórzę taki wypad po raz kolejny :-)

Kolarze, strzeżcie się drutu kolczastego!

2011-07-12T12:18:00.003+02:00

Barbed wire - cyclists beware!, originally uploaded by Hodowca.

Na wycieczce do Normandii nasz autokar specjalnie się zatrzymał, abyśmy mogli spokojnie sfotografować charakterystyczne normandzkie krowy w ciapki. Krowy są jak tresowane: podchodzą, pozują, lewy profil, prawy profil, en face. Ale zanim ja podszedłem zupełnie blisko i przełożyłem aparat przez ogrodzenie, na kilku zdjęciach widać wyraźnie drut kolczasty. Porobiłem zdjęcia, potem cała wycieczka wsiadła do autokaru i odjechaliśmy w swoją stronę.

A parę dni później na Tour de France (z którym nasza wycieczka prawie prawie się spotkała) zdarzył się paskudny wypadek. Jeden z kolarzy został potrącony przez samochód ekipy telewizyjnej i wpadł na podobne ogrodzenie. Na ekranie nie było wyraźnie widać, czy jest to drut kolczasty, czy gładki. Komentatorzy Eurosportu nie dopuszczali do siebie pierwszej możliwości. Ponoć oficjalnie we Francji nie można grodzić pastwisk drutem kolczastym.

A jednak. Moja krowa patrzy na mnie smutno zza drutu kolczastego. Nieszczęsny potrącony kolarz również zaplątał się w takie ogrodzenie. Czyli przepisy sobie, życie sobie...

Tutaj [LINK] jest materiał Eurosportu na ten temat. Uwaga - widok jest drastyczny!

Blaugrana al vent, dwa lata później

2011-05-28T23:21:00.004+02:00

Cant del Barça, originally uploaded by Hodowca.

Barcelona wygrała Ligę Mistrzów.
Gdybym prowadził zwykłego bloga, to pewnie napisałbym teraz o tym, jak mój brat w tej chwili świętuje gdzieś na ulicach Las Palmas zwycięstwo swojego ukochanego od zawsze klubu.
Ale ja pokazuję zdjęcia. A że tydzień temu zwiedzałem Muzeum FC Barcelony, więc mam stamtąd np zdjęcie hymnu Barçy w różnych językach świata.
Niech to będzie moja relacja z dzisiejszego wieczoru. Blaugrana al vent!

A dla ciekawskich - moja relacja sprzed dwóch lat :-)

inspired by Andrea Mantegna

2011-05-24T22:29:00.003+02:00

Lamentation of Christ, originally uploaded by Hodowca.

Maj 2011, Barcelona. Od prawie tygodnia w największych miastach Hiszpanii trwają protesty przeciwko nadużyciom i korupcji polityków. Młodzi ludzie dniami i nocami koczują na placach. Rozdają też turystom angielskojęzyczne ulotki tłumaczące o co walczą i przeciw komu protestują.

W XV wieku Andrea Mantegna namalował słynny obraz przedstawiający martwego Chrystusa zdjętego z krzyża. Gdy ponad pięć wieków później szedłem przez Plaça Catalunya w Barcelonie, moją uwagę przykuł ten oto śpiący mężczyzna. Przed oczami od razu stanął mi obraz Mantegni, a przez głowę przemknęła myśl, że przecież Jezus też był buntownikiem przeciwko systemowi.

I gdybym go spotkał na swojej drodze, pewnie też bym mu zrobił zdjęcie :-)

dla dzisiejszych maturzystów

2011-05-05T16:22:00.002+02:00

sqrt(x^2) = abs(x), originally uploaded by Hodowca.

Królowa nauk triumfalnie powróciła na matury rok temu, i dziś panuje na dobre nad wszystkimi maturzystami. A to, że królowa potrafi być wredna, to najlepiej widać na powyższym obrazku. Oto najbardziej podstępny - moim zdaniem - ze wszystkich matematycznych wzorów, jakie istnieją. A spróbujcie o nim zapomnieć - wtedy "znów za rok matura..." :-)

Czerwone słonie

2011-01-20T00:27:00.004+01:00

red elephant in Tsavo East , originally uploaded by Hodowca.

Wzmiankę o czerwonych słoniach po raz pierwszy napotkałem w książce o Masajach. Autorka pisała, jak to w krajobrazie sawanny z daleka widać rdzawoczerwone jakby głazy, które w rzeczywistości są słoniami. I tylko tłumacz w przypisach raczył wyjaśnić, że ten kolor pochodzi od żelaza, w które bogate są gleby w niektórych rejonach Kenii. Słonie, zwykłe szare afrykańskiej słonie, tarzają się w czerwonej ziemi, lub - jeszcze chętniej - taplają się w gliniastym błocie. Po takich kąpielach są czerwone w całości - nawet ich kły tracą swój szlachetny odcień kości słoniowej. Pamiętam moje zdziwienie, gdy czytałem ten opis.

A potem, dziesiątki, jak nie setki takich słoni zobaczyłem od razu pierwszego dnia mojego pobytu w Kenii, w parku narodowym Tsavo East. A to był dopiero pierwszy dzień! Później jeszcze nie raz na własne oczy oglądałem rzeczy, o których wcześniej tylko czytałem nie kryjąc zdumienia.

Oglądałem i robiłem zdjęcia. Mnóstwo zdjęć. Póki co porcję czerwonych słoni możecie obejrzeć w mojej galerii na flickr.com (klikać tutaj).

dwa tygodnie lata w środku zimy - sezon 2

2011-01-14T00:01:00.002+01:00

sunrise in Amboseli, originally uploaded by Hodowca.

Rok temu posmakowałem, jak to jest wyrwać się zimą do ciepłych krajów. Odwiedziłem brata na Wyspach Kanaryjskich i naładowałem moje wewnętrzne akumulatory na długie tygodnie. Swoje entuzjastyczne wrażenia opisałem tu na blogu. Tak więc gdy teraz, tuż przed świętami Bożego Narodzenia, nadarzyła się okazja, aby znowu wyskoczyć gdzieś, gdzie jest jeszcze cieplej, gdzie o tej porze roku temperatura nawet w nocy nie spada poniżej dwudziestu stopni - nie wahałem się ani chwili.

Kilka dni temu wróciłem i potwierdzam: to działa! Czuję w sobie tyle energii, że starczy mi jej przynajmniej do Wielkanocy.

Zdecydowanie polecam wszystkim to uczucie! Jest bezcenne :-)

Burano

2010-11-20T11:59:00.002+01:00

Burano by night, originally uploaded by Hodowca.

W normalnych okolicznościach Burano byłoby światowej sławy atrakcją turystyczną. Przyciągałoby miliony turystów, setki tysięcy zakochanych par i całe stada filmowców. Ale niestety - a może na szczęście - Burano nie leży w normalnych okolicznościach.

Leży bowiem zaledwie siedem kilometrów od Wenecji. Jest maleńką wysepką na Lagunie Weneckiej (naprawdę maleńką, ma jakieś czterysta metrów średnicy zaledwie). I w porównaniu z Wenecją najzwyczajniej w świecie ginie. Wenecję znają wszyscy, jeżdżą tam wszyscy, marzą o niej wszyscy. To Wenecja jest w programach biur podróży, to ona zajmuje lwią część przewodników turystycznych. A Burano - dla niego miejsce jest gdzieś na marginesie, może jakieś pół szpalty na przedostatniej stronie.

Uważam taki stan rzeczy za trochę niesprawiedliwy. Wyspa Burano, ze swoimi kolorowymi domkami, malowniczymi kanałami i kameralnymi uliczkami, jest prawdziwą perełką. Ale może to i lepiej, że cały świat nawiedza właśnie Wenecję. Dzięki temu perełka leżąca na uboczu dłużej zachowa swój niepowtarzalny urok.

Gotyk inside

2010-11-12T00:19:00.002+01:00

inside Stephansdom, originally uploaded by Hodowca.

Rok temu byłem w Wiedniu i przywiozłem stamtąd mroczne zdjęcie Katedry św. Stefana. W zeszłym tygodniu również byłem w Wiedniu, i również zajrzałem do katedry. Efekt - widoczny powyżej.

Gotyk jest szalenie fotogeniczny :-)

Cmentarz żydowski w Radomsku

2010-11-01T23:58:00.006+01:00

Radomsko: two days in September, originally uploaded by Hodowca.

Przed wojną Radomsko miało liczną mniejszość żydowską. Teraz w mieście pozostały ledwie ślady tamtych czasów. Jednym z takich śladów jest kirkut, czyli cmentarz żydowski, ulokowany na przedmieściach Radomska. Jest to całkiem spora nekropolia jak na średniej wielkości miasteczko.

Macewy, jak zwykle w takich miejscach opuszczone i pozostawione same sobie, chylą się w charakterystyczny sposób ku ziemi. Nie ma zniczy ani kwiatów, są za to kamyki na grobach. Cmentarz jest zarośnięty i dość nieprzystępny. Ale klimat ma niesamowity.

Zapraszam do galerii po więcej:

Warchoł w lusterku

2010-10-29T15:32:00.002+02:00

don't block the left lane!, originally uploaded by Hodowca.

Letnie popołudnie, jedna z głównych arterii komunikacyjnych Krakowa. Na pobliskim rondzie odbywa się gigantyczny remont, więc ulice dojazdowe są pozwężane. Tworzą się długie korki. Tubylcy wiedzą, że lewy pas za chwilę się skończy, więc wszyscy grzecznie jadą prawym. Niestety, zdarzają się czasem nierozgarnięci przyjezdni, lub co gorsza jacyś cwaniacy, którzy próbują ominąć korek i dolecieć lewym pasem szybciutko aż do samego zwężenia. Niedoczekanie!

Na szczęście jest bat na takich spryciarzy. Spontaniczna koalicja dwóch TIRów, jadących koło w koło obok siebie zadba o to, aby żadne auto nie przecisnęło się lewą stroną. TIR na lewym pasie mógłby pojechać szybciej, ale nie. On będzie solidarnie wlókł się obok swojego partnera uwięzionego na prawym pasie. A wszyscy kozacy cwaniacy - za nim.

Ten kierowca to niewątpliwie bohater polskich szos. Godny spadkobierca Rejtana, urodzony orędownik liberum veto, potomek zaściankowej szlachty na zagrodzie równej wojewodzie, kwiat polskiego warcholstwa. Niech sobie zachód jeździ na zakładkę/jodełkę/zamek - jak zwał tak zwał, jedno gówno. W Polsce jak ma być zwężenie, to NIKT nie będzie śmigał drugim pasem. Choćby korek miał sięgać spowitych mrokami średniowiecza głębin wielickiej kopalni!

Gdyby ktoś z czytelników chciał dowiedzieć się czgoś więcej o naszym gieroju, to jego ciężarówka nosiła logo firmy Excellent produkującej wyposażenie wnętrz i miała numer rejestracyjny KR 7213L. Kto wie, może i wam ten excellent driver pomoże kiedyś w trudnej sytuacji na drodze...

Placyk nocą

2010-10-27T17:04:00.002+02:00

placyk, originally uploaded by Hodowca.

Myślicie, że normalny placyk manewrowy jest trudny?
To spróbujcie zaparkować w kopercie zupełnie po ciemku, w dodatku gdy słupki ledwo sięgają do kolan. Takie między innymi atrakcje czekały na uczestników nocnego (a jakże) maratonu blogerów, w którym uczestniczyłem w miniony weekend w Mikołajkach.

OK, przyznaję się bez bicia: jeden słupek potrąciłem. Pan instruktor orzekł, że normalnie to bym po prostu stracił lusterko. Na szczęście na tym placyku nie było normalnie :-)

Nocny maraton blogerów 2010

2010-10-25T13:38:00.002+02:00

fabryka blogów 2010, originally uploaded by Hodowca.

Pamiętacie taki tekst z "Lejdis"?:
"I kto to mówi... dorosły facet, który popierdala w todze i myśli, że jest Rzymianinem. Pije wodę z kałuży, napierdala mieczem i gardzi łącznością telefoniczną. Kretyn."

Zakładam, że większość społeczeństwa podobnie myśli o kondycji umysłowej grupki zapaleńców, którzy jadą autokarem na drugi koniec Polski, aby przez całą noc wspólnie co robić?
Blogować!
Tak, blogować. Pisać wielkiego wspólnego blogaska i dodawać sobie nawzajem komcie. A od tego roku również klikać innym w lubięto, bo teraz fejsbuk jest trendy.

Chore, prawda?

A jednak i ja tam byłem, i blog prowadziłem, i fotografowałem, i do rana wytrwałem. I nawet nagrodę w nagrodę dostałem.
I w przyszłym roku też pojadę! :-)

Pierwsze skrzypce?

2010-10-20T23:58:00.003+02:00

double bass, originally uploaded by Hodowca.

Wreszcie udało mi się zrobić zdjęcie, które spodobało się w jakimś konkursie! Ale nie, nie wygrało... Nie zagrałem tytułowych pierwszych skrzypiec - to jest jedynie drugi kontrabas.

Zdjęcie zrobiłem w łódzkim Teatrze Wielkim, w sali prób orkiestry. To był dzień otwarty w Teatrze, setki ludzi przewinęły się wtedy z aparatami po różnych zakamarkach tego gigantycznego obiektu. A potem kilkadziesiąt zdjęć stanęło do konkursu. Moje - podobało się prawie najbardziej. Dzięki dla wszystkich głosujących! :-)

Jutrzejsza Wyborcza

2010-10-17T22:59:00.001+02:00

jutrzejsza Wyborcza, originally uploaded by Hodowca.

Tak wygląda Gazeta Wyborcza w przygotowaniu. To, co znajdzie się nazajutrz w kioskach w całym kraju, dzień wcześniej pojawia się na specjalnej ścianie w redakcji. Ściana zapełnia się stopniowo aż do wieczora. Wtedy numer jest zamykany i zawartość ściany idzie do drukarni.

Swoją drogą szkoda, że zamknięcie numeru ma miejsce stosunkowo wcześnie wieczorem. Przez to wyniki piłkarskiej Ligi Mistrzów Wyborcza podaje z dwudniowym opóźnieniem. Oczywiście, po pierwsze jest internet, gdzie wszystko można sprawdzić na żywo. Po drugie - żadna polska drużyna nic nigdy w Lidze Mistrzów nie ugrała, więc kogo to w sumie obchodzi :-)

Uczciwa promocja

2010-10-09T15:19:00.001+02:00

fair deal, originally uploaded by Hodowca.

Nie ma to jak uczciwa promocja: kup dwa kolczyki w cenie dwóch!

Tama w Smardzewicach

2010-10-05T11:40:00.002+02:00

Smardzewice dam, originally uploaded by Hodowca.

Dzisiejszy wpis dedykuję koleżance, która ogromnie przyczyniła się do powstania tego zdjęcia. Najpierw sama pokazała na swoim fotoblogu tamę w Smardzewicach, dzięki czemu dowiedziałem się w ogóle o istnieniu tego miejsca. A potem zabrała mnie tam osobiście i pokazała tamę na żywo.

Tama w Smardzewicach piętrzy wodę na Pilicy, tworząc w ten sposób Zalew Sulejowski. Jest to największy zbiornik wodny w okolicach Łodzi i jednocześnie popularne wśród Łodzian miejsce letniego wypoczynku i rekreacji. Plaże, ośrodki wczasowe, kajaki, żaglówki, wędkowanie - Łódź jako miasto położone na dziale wodnym sama nie zapewnia takich atrakcji, dlatego trzeba jechać jakieś 60km dalej. Ale przynajmniej naszemu miastu nie grozi powódź.

Początkowo miałem zamiar umieścić na blogu inne zdjęcie tamy (tu jest link), ale byłaby to kopia kadru koleżanki. Chociaż tamto uważam za lepsze :-)

Maraton blogerów

2010-10-02T15:08:00.001+02:00

fabryka blogów, originally uploaded by Hodowca.

Raz do roku blogerzy z całego kraju na ochotnika zbierają się na całą noc w jednej sali - i blogują. Zazwyczaj jest to sala w redakcji Gazety Wyborczej w Warszawie. Stamtąd właśnie pochodzi to zdjęcie, zrobione podczas ubiegłorocznego maratonu.

Wiem, że idea stadnego blogowania od zmierzchu do świtu może się wydać nieco idiotyczna. Mi też się wydawała, dopóki sam nie spróbowałem. I nie mam zamiaru się tłumaczyć :-)

W tym roku też będzie maraton. Ale nie w Warszawie. Zainteresowani wiedzą, że to jest baaardzo dobra wiadomość. Ja już sobie zarezerwowałem miejsce :-)

Nocą w leśnej głuszy

2010-09-29T23:15:00.003+02:00

Asphalt. Not water., originally uploaded by Hodowca.

Historia tego zdjęcia jest dziwna i trochę przypadkowa.
Jechałem nocą przez las. Asfalt był mokry po deszczu, a nad szosą unosiły się połacie mgły. W świetle samochodowych reflektorów wyglądało to bardzo malowniczo. Na tyle, zatrzymałem się na poboczu z zamiarem zrobienia zdjęcia.

Niestety okazało się, że nie mam statywu. Co gorsza, ta mgła, przez którą tak widowiskowo przedzierał się mój samochód, jakoś nagle zrzedła.
Nie dałem jednak za wygraną. Moją uwagę zwróciła mokra jezdnia, w której ładnie odbijały się drzewa. Włączyłem w aucie światła drogowe (tzw długie), co było w sumie dość głupie. Bo gdyby coś jechało z przeciwka, to kierowca byłby oślepiony. Ale to był baaardzo długi odcinek prostej i nadjeżdżające auta widziałem z daleka. Gdy pojawiło się jedno (jedno przez całe piętnaście minut), wtedy spokojnie zdążyłem wrócić do samochodu i zmienić światła na pozycyjne.

Ponieważ nie miałem statywu, więc położyłem aparat na ziemi, na środku drogi. Jak wspomniałem, ruch kołowy był znikomy. Spokojnie ustawiłem więc migawkę na dwadzieścia sekund, a po ich odczekaniu na ekraniku pojawił się powyższy obrazek.

Miała być malownicza mgła, ale ostatecznie do domu wróciłem z asfaltowym odbiciem lasu, a w roli oświetlenia wystąpiły reflektory samochodu. Ale mi tam się podoba.

o rozpraszaniu uwagi

2010-09-26T22:57:00.001+02:00

distraction, originally uploaded by Hodowca.

Zupełnie przypadkiem trafiłem na Międzynarodowe Mistrzostwa Polski Futbolu Stołowego. Po krótkiej wizycie mam następujące spostrzeżenia:
1. W piłkarzyki gra sporo pań,
2. Panie są ładne,
3. I masowo wykorzystują atuty swojej urody przeciwko rywalom.
Jako widz - nie mam nic przeciwko. Ale co na to inni zawodnicy?

Jesień

2010-09-23T23:21:00.001+02:00

red & green, originally uploaded by Hodowca.

Dzisiaj był początek astronomicznej jesieni.
Lubię tą porę roku nie tylko gdy jest "złota polska". Podobają mi się długie mgliste wieczory, wiatr i ulice lśniące od deszczu.

Lubię wrzesień, gdy świat napełniony energią lata, zaczyna przejawiać pierwsze oznaki senności i zmęczenia. Jest ciepło i pogodnie, ale gdzieś tam wdziera się zapowiedź jesiennej melancholii. Taka subtelna, że wręcz przyjemna. Z nutką dekadencji, chciałoby się powiedzieć.

Lubię też październik, gdy wybuchają kolory, raz po raz zamazywane szarością. Październik przeplata, jak kwiecień, zimę z latem. Tylko czemu nie ma swojego własnego przysłowia? Zdjęcie powyżej jest właśnie z października.

No i listopad. Symbol chandry i depresji, patron pesymistów. Dla mnie jednak i ten miesiąc ma swój nieodparty, mroczny urok.

Najgorszy w sumie jest grudzień. Miesiąc rozsadzony przez święta, kojarzony na siłę z zimą i śniegiem. A przecież większość grudnia to jesień, w ostatnich latach raczej bezśnieżna. Grudzień to mało sympatyczne pożegnanie z jedną z najpiękniejszych pór roku.

Ale nie ma co narzekać. Póki co, jesień właśnie się zaczęła. Enjoy it! :-)

Podwójne tęcze

2010-09-17T23:43:00.003+02:00

double rainbow, originally uploaded by Hodowca.

Dzisiaj był dzień podwójnych tęcz. Znajoma w swojej podróży przez Polskę wschodnią specjalnie zatrzymała się po drodze, żeby sfotografować podwójną tęczę podczas ognistego zachodu słońca. Ja dosłownie pół godziny wcześniej wyszedłem po deszczu na łąkę pod Pabianicami i pstryknąłem to, co widzicie powyżej.

A obok była scena i wielki namiot pełen ludzi. I facet z mikrofonem, zachęcający wszystkich by wyszli na zewnątrz i spojrzeli. I ludzie wyszli, spojrzeli i zastygli w podziwie...

Czarny kot na czarnym tle

2010-09-14T03:15:00.002+02:00

black on black, originally uploaded by Hodowca.

Po długiej przerwie w blogowaniu wracam tematem klasycznym. Czyli kotem, a konkretniej kotką, moją domową ulubioną modelką.

Jak już kiedyś pisałem, pusty namiot bezcieniowy generuje kota. Tym razem jednak, dla odmiany, w namiocie było tło czarne. Efekt widzicie powyżej :-)

Jest Tour de France - jest i nowy aparat :-)

2010-07-19T22:21:00.006+02:00

Tour de France 2010 on Eurosport HD, originally uploaded by Hodowca.

To już nie jest zbieg okoliczności, z tego robi wręcz jakaś tradycja: co roku w lipcu, gdy kolarze jadą Tour de France, ja kupuję sobie kolejny aparat fotograficzny! Dwa lata temu nabyłem lustrzankę, rok temu - maleńki kompakcik. Wczoraj zaś wymieniłem ten kompakcik na jeszcze mniejszy. I oczywiście nie omieszkałem wycelować nowego nabytku na telewizor pokazujący Tour de France.

Ciekawe, co będzie za rok :-)

2008 2009

na lody do centrun handlowego

2010-07-09T12:42:00.001+02:00

ice cream at the mall, originally uploaded by Hodowca.

Zatłoczone centrum handlowe w Piotrkowie Trybunalskim. Przynajmniej na parterze zatłoczone. Bo wyżej, na schodach, z dala od tego zgiełku, dziecko w spokoju delektuje się lodami. A ja robię zdjęcie :-)

niespodziewany Nikiszowiec

2010-07-01T23:46:00.001+02:00

Nikiszowiec, originally uploaded by Hodowca.

Przyszło mi spędzić dzisiejszą noc w Katowicach. Miałem w portfelu karteczkę z adresem hotelu, a w samochodzie nawigację. I okazało się, że hotel stoi tuż obok malowniczego, zabytkowego osiedla górniczego Nikiszowiec. Zawsze chciałem odwiedzić to miejsce! (osiedle, nie hotel). No i proszę - Nikiszowiec praktycznie sam przyszedł grzecznie do mnie :-)

A chciałem tu przyjechać, bo od dawna słyszałem, że to taka śląska wersja Księżego Młyna z Łodzi. I faktycznie - sporo podobieństw jest. Życzę obu tym dzielnicom rozkwitu i drugiej młodości!

Nazywam się Stefan. Kot Stefan.

2010-06-24T23:57:00.002+02:00

My name's Stefan. Kot Stefan., originally uploaded by Hodowca.

Pusty namiot bezcieniowy generuje kota. Podobnie jak każde puste pudełko czy pusta torba. Nie pozostaje nic innego, jak wcisnąć spust... migawki :-)

Czyżby Stefan wzorował się na tym?

Zdjęcie numer jeden

2010-06-21T20:25:00.001+02:00

Parents, originally uploaded by Hodowca.

Dzisiejsze zdjęcie jest ważne dla mnie z prostej przyczyny: jest to (najprawdopodobniej) pierwsza fotografia, jaką zrobiłem w życiu. Było to latem 1980 roku, podczas wakacji w Świnoujściu. Na zdjęciu są moi rodzice i kawałek dość charakterystycznej rzeźby parkowej, zwanej pieszczotliwie Telesforem.

Dosyć mgliście pamiętam sam moment powstania tej fotografii. Miałem wtedy cztery lata i chyba bardziej od aparatu interesował mnie ten kamienny bazyliszek. Pamiętam, że chciałem sam na niego wejść. Ale tata dał mi aparat do ręki i usiadł z mamą do portretu. Czy obudził wtedy we mnie pasję do fotografii? Nie wiem. Nie jestem dobry w portretach :-)

A zdjęcie pojawia się dzisiaj nieprzypadkowo. Dedykuję je moim rodzicom, w dniu ich trzydziestej piątej rocznicy ślubu. Wszystkiego najlepszego!

Uroczysko

2010-06-19T13:30:00.006+02:00

dawn, originally uploaded by Hodowca.

Czasem trzeba wstać przed czwartą rano, przedzierać się przez krzaki i zarośla, zamoczyć sobie buty i spodnie, oraz zostać pogryzionym przez wściekłe komary. Do tego dzień wcześniej dusząc się trzysta kilometrów w nieklimatyzowanym i nieprzewietrzalnym pociągu osobowym.

Ale dla takich widoków - warto :-)

Tutaj więcej do oglądania:

PS. A jak wróciłem do domu, to się okazało, że w mojej Łodzi też są uroczyska:

Tu byłem - kot (część druga)

2010-06-17T13:03:00.006+02:00

a cat souvenir, originally uploaded by Hodowca.

Zabawa z kicią zaczęła się lekko wymykać spod kontroli...
(część pierwsza, sprzed roku - na fotce poniżej)

"Strzeż się pociągu"

2010-06-11T01:48:00.014+02:00

Od jakiegoś czasu miałem zamiar przybliżyć Wam na łamach tego fotobloga znakomity, moim zdaniem, zbiór opowiadań Jacka Sawaszkiewicza "Z moim tatkiem". Jest to kilkadziesiąt króciutkich historyjek, wykpiwających absurdy PRL-u. Dla młodszych czytelników niektóre opowiadania mogą się wydać - na szczęście! - zbyt abstrakcyjne i niezrozumiałe. Inne jednak do dziś zaskakują swoją aktualnością, niestety.

Parafrazując motto tego bloga, każde zdjęcie może mieć swoje opowiadanie. Postanowiłem wykonać ilustrowaną wersję "Z moim tatkiem", oczywiście ilustrowaną moimi zdjęciami. Niektóre z nich, tak jak to dzisiejsze, zrobiłem już kiedyś, i teraz tylko czekają na publikację. Inne są jeszcze w sferze planów, mniej lub bardziej konkretnych. Ale cykl właśnie rozpocząłem i mam nadzieję kontynuować go w miarę regularnie. A będzie co kontynuować, bo opowiadań jest ze czterdzieści.

wsiąść do pociągu, byle jakiego, originally uploaded by Hodowca.

Postanowiłem zacząć od tekstu "Ostrzeżenie", traktującego o Polskich Kolejach Państwowych. Wprawdzie dzisiaj raczej nie grożą nam takie przygody, jakie spotkały głównych bohaterów, ale... kreatywność PKP w dziedzinie utrudniania życia pasażerom przewyższa chyba nawet wyobraźnię śp. autora tego tekstu. Miałem okazję przekonać się o tym dzisiaj, i to był właśnie impuls do zamieszczenia tego zdjęcia i opowiadania. Drodzy Czytelnicy, oto przed Wami Jacek Sawaszkiewicz po raz pierwszy:

"OSTRZEŻENIE"

Po wczasach spędzonych u cioci Lutki trzeba było wracać do domu. Umyśliliśmy w tym celu skorzystać z usług PKP.
- Kasa jest teraz w remoncie - poinformowała nas ciocia Lutka na dworcu. - Ale bilety bez kłopotów kupicie u konduktora. Remont kasy trwa ponad trzy lata, więc konduktorzy są już uprzedzeni o tym fakcie.
Dla zabicia czasu zajęliśmy się lekturą różnych dworcowych tabliczek z nakazami i zakazami. Najbardziej przypadła nam do gustu tabliczka opatrzona zdaniem: STRZEŻ SIĘ POCIĄGU.
- Od dawna się wystrzegam - powiedział tato. - Ale czasem człowiek jest zmuszony podjąć ryzyko podróży.
Z powodu jakiegoś błędu w rozkładzie pociąg przyjechał z opóźnieniem zaledwie półgodzinnym. Zatrzymał się za to jedynie na chwilkę. Tak że większość podróżnych nie zdążyła do niego wsiąść.
- Przynajmniej będziemy mogli szukać konduktora nie przepychając się w tłoku - skomentował tato.
Pana konduktora znaleźliśmy zamkniętego w przedziale pierwszej klasy. Leżał na boczku i odżywiał się intensywnie.
Ojciec dyskretnie zapukał do drzwi.
Pan machnął ręką, żeby mu nie przeszkadzać.
- Chcieliśmy kupić bilety! - zawołał tato.
Konduktor przerwał jedzenie, splunął na kartkę z napisem "Zarezerwowane", przykleił ją do szyby i zaciągnął zasłonkę. Stanęliśmy opodal.
- Poczekamy - postanowił ojciec. - Kiedyś się w końcu naje i wyjdzie.
Pan konduktor wyszedł po godzinie. Z punktu zwrócił się do nas.
- Kontrola biletów - oznajmił.
Uradowaliśmy się.
- Właśnie o to nam chodzi - rzekł tato. - Chcieliśmy kupić dwa bileciki.
Pan okazał zdumienie.
- Jedziecie na gapę? - spytał. - I na dodatek w pierwszej klasie? Będzie was to nielicho kosztować. Tatko uśmiechnął się kokieteryjnie.
- Nie będzie - sprostował. - Zapłacimy panu tylko za bilety. Bo myśmy wsiedli na tej stacji, gdzie jest kasa w remoncie.
Konduktor odpowiedział ojcu także uśmiechem. Tyle że mniej kokieteryjnym.
- Tam nikt nie zdążył wsiąść - dodał. - Wyglądałem przez okno.
- Myśmy zdążyli - powiedziałem. - Wskoczyliśmy w ostatnim momencie.
Pan znów okazał zdumienie.
- Wskoczyliście? - powtórzył. - Do jadącego pociągu? No to doliczymy do rachunku jeszcze ze dwie stówy.
- Nic pan nie doliczy - zaprzeczył ojciec. - Płacimy za sam przejazd.
Konduktor przestał się uśmiechać.
- W takim razie poproszę o pański dowodzik - zażyczył sobie. Tato wręczył mu dowód z ochotą. Pan konduktor zapisał coś w notesiku, zwrócił ojcu dokumenty, a następnie wrócił do swojego przedziału, żeby dokończyć sjestę.
- Pełna kultura - skonstatował tato, gdyśmy opuszczali pociąg. - Wystarczy się wylegitymować i zaraz dają człowiekowi spokój.
Spokoju ojcu jednak nie dali. Po kilkunastu dniach przyszło do nas urzędowe pismo. Później urząd wezwał ojca na pogawędkę. Jeszcze później otrzymaliśmy rachunek. Taki, że włos się jeżył.
Tato przez cały tydzień chodził jak struty i wyrzekał na kolej.
Chyba niesłusznie. Przecież Kolej wyraźnie go ostrzegała.

A teraz ja. Również umyśliłem skorzystać z usług PKP. Jednak dzisiejsze PKP to nie to samo co trzydzieści lat temu. Rozmnożyło się, niczym głowy antycznej Hydry, na szereg odrębnych spółek, które same sobie sterem, żeglarzem i pociągiem. Ja... ja chciałem jedynie nabyć bilet na osobowy do Malborka z przesiadką w Toruniu Głównym. Ale dwa pociągi - to dwie spółki, dwa bilety, dwie opłaty, i dwie kasy. Dwie różne kasy. Przy czym jedna z nich była wieczorem już nieczynna. I to na największym dworcu w Łodzi. Na drugim co do wielkości zresztą również. Okazało się bowiem, że w Toruniu mam przesiadkę na pociąg tamtejszej prywatnej spółki "pisisi" (PCC), na który kupić bilet w Łodzi jest niełatwo. Przynajmniej po 19:30, bo o tej godzinie zamykają się niebieskie kasy biletowe. Nigdy nie zwracałem uwagę na kolor kas, co jak się okazuje było sporym błędem! Otóż bilet na pisisi kupicie tylko w kasach niebieskich. W pozostałych, bezbarwno-pomarańczowych, możecie kupić wszelkie pozostałe typy biletów, które w moim przypadku miały jedną zasadniczą wadę - były ze dwa razy droższe.

Efekt jest taki, że bilet na pisisi muszę kupić albo jutro rano (gdy otworzą niebieską kasę), albo na miejscu w Toruniu. O efektach tego przedsięwzięcia poinformuję jak już dojadę na miejsce. O ile PKP nie zaskoczy mnie ponownie swoją "kreatywnością inaczej" ;-)

Łyk baroku w Łęczycy

2010-06-07T21:46:00.001+02:00

baroque, originally uploaded by Hodowca.

Klasztor Bernardynów w Łęczycy to typowy przykład świątyni barokowej. Z zewnątrz jest szary i wręcz nieciekawy, ale wystarczy wejść do środka... Przepych i bogactwo zdobień wręcz przytłaczają. Wyobrażam sobie, jakie wrażenie musiało to robić na prostych ludziach w XVII czy XVIII wieku. Ja sam wywaliłem oczy z zachwytu, gdy tylko spojrzałem na wnętrze z góry, z miejsca gdzie są organy.

Wyobraźcie sobie teraz jeszcze koncert chóru, śpiewającego tam w dole piękne religijne pieśni... Można się wzruszyć i zapomnieć :-)

Jednym słowem - zaglądajcie do barokowych kościołów do środka. Warto!

Błogostan

2010-05-31T20:05:00.001+02:00

serenity, originally uploaded by Hodowca.

Zalew Zegrzyński. Tuż przy brzegu stoi sobie stary, zniszczony fotel. Nie siadam, bo dziurawy jest i bym się zapadł. Ale wygląda malowniczo, na tle wody, drzew i dwóch żaglówek ostrych niczym kły aligatora.

Kucam kilka metrów za fotelem i robię zdjęcie. Świeci ciepłe słoneczko, powiewa delikatny wietrzyk. Jest błogo i dobrze.

Koniec okresu grzewczego

2010-05-29T00:18:00.001+02:00

kot na piecu, originally uploaded by Hodowca.

Z końcem okresu grzewczego, koty domowe porzucają swoje zimowe legowiska na kaloryferach i migrują w poszukiwaniu nowych ciepłych terenów. Jednym z ich ulubionych miejsc są obudowy komputerów, które włączone nagrzewają się niczym piece kaflowe za dawnych czasów.

Niestety, ludzie coraz częściej rezygnują z przyjaznych kotom komputerów stacjonarnych, na rzecz przenośnych laptopów i netbooków. Jest to kolejny przykład na to, jak miniaturyzacja techniki krzywdzi domowe zwierzęta. Jeszcze kilka lat temu w każdym domu znajdował się monitor bądź telewizor kineskopowy. Była to skromna wprawdzie, ale wciąż funkcjonalna namiastka pieca z prawdziwego zdarzenia. Teraz niemal każdy ma płaski ekran, z którego koty nie mają najmniejszego pożytku.

Dobrze, że przynajmniej niektórzy ludzie jeszcze rozumieją, jak ważnym elementem ekotosystemu domowego jest ciepły komputer stacjonarny :-)

SLS AMG

2010-04-26T22:07:00.002+02:00

SLS 3x3, originally uploaded by Hodowca.

Niektóre autka podobają mi się bardziej niż inne - i to tak zdecydowanie bardziej. Ostatnio takim samochodem jest Mercedes SLS. Pewnie dlatego, że jest to współczesna wariacja na temat modelu sprzed 50 lat, słynnego Gullwinga z drzwiami otwieranymi do góry jak skrzydła. Tamten samochód to ikona światowej motoryzacji - a ten nowy dzielnie znosi porównanie z legendą.

Ponieważ sesja fotograficzna była zaimprowizowana na szybko w salonie, więc nie miałem możliwości zrobienia specjalnie ciekawych ujęć całości samochodu. Zawsze w tle pojawiał się jakiś nieproszony chaos. Takie zdjęcia zostawię więc dla siebie, a podzielę się teraz mozaiką szczegółów. Te detale również tworzą obraz samochodu. Łączą historyczną stylistykę ze współczesną technologią, a każdy z nich można podziwiać i smakować jako oddzielne małe dzieło sztuki.

Wiem, wiem. Wielu osobom ten samochód się nie podoba. Jednym dlatego, że nie znają przodka sprzed pół wieku i nie dostrzegają historycznych odniesień w stylistyce. Innym - że wręcz przeciwnie, znają i kochają klasycznego Gullwinga, i nie mogą znieść tej "deformacji", za jaką uważają nowego SLSa.

A mnie po prostu cieszy śliczne autko. I niezależnie od konotacji historycznych, uważam je za najładniejszy model Mercedesa od wielu lat :-)

Zamek w Lublinie

2010-04-20T23:15:00.001+02:00

Lublin Castle, originally uploaded by Hodowca.

Dawno dawno temu, w mojej podstawówce wisiały na korytarzach zdjęcia z różnych miejsc Polski. Jako mały dzieciak uczyłem się z nich rozpoznawać charakterystyczne kształty: gdańskiego Żurawia, warszawskiej Syrenki czy Giewontu nad Zakopanem.

Było też jedno zdjęcie egzotycznego zamku, które według mnie znalazło się tam przez pomyłkę, bo z pewnością nie pochodziło z Polski. Tak przynajmniej rozumowałem w wieku ośmiu czy dziewięciu lat, patrząc na niespotykane u nas orientalne kształty fasady zamku w Lublinie. Oczywiście szybko przeczytałem podpis pod zdjęciem, ale dalej nie wierzyłem, że takie cudo znajduje się w moim kraju. Postanowiłem, że muszę tam kiedyś pojechać i zobaczyć je na własne oczy.

Moje marzenie spełniło się ponad dwadzieścia lat później. Zajechałem do Lublina akurat na piękny zachód słońca, więc nie namyślając się długo pierwsze kroki skierowałem pod zamek. Usiadłem sobie na murku, nasyciłem się widokiem, a potem wyciągnąłem aparat i powtórzyłem dokładnie ten sam kadr, który pamiętałem ze szkoły.

Niby nic wielkiego, Lublin nie jest daleko, ale co mi tam. Uwielbiam to uczucie, kiedy spełnia się jakieś moje marzenie z dzieciństwa, choćby było małe i błahe :-)

Rowerem przez Puszczę Kampinoską

2010-04-18T23:15:00.000+02:00

against the sun, originally uploaded by Hodowca.

Jest wiosna, jest słońce, jest ciepło. Ja właśnie wróciłem z bardzo udanej wycieczki rowerowej po Puszczy Kampinoskiej.
A ponieważ półtorakilową lustrzanką trudno robić zdjęcia jadąc pod słońce po piaszczystej drodze, więc ta fotka jest z telefonu.
Rower to jednak jest świetny wynalazek :-)

tam nie

2010-04-14T23:45:00.002+02:00

katedra na Wawelu, originally uploaded by Hodowca.

(tym razem zdjęcie nie z historią tylko z prywatnym komentarzem)

['] 2010-04-10 Smolensk [']

2010-04-10T18:10:00.001+02:00

['] 2010-04-10 Smolensk ['], originally uploaded by Hodowca.

Co zwykły człowiek ma powiedzieć, jak ma zareagować na taką katastrofę? Ja potrafię tylko po swojemu, czyli fotografią.

Bliskie Spotkania

2010-04-08T23:15:00.001+02:00

close encounters of the third kind, originally uploaded by Hodowca.

O godzinie 16 wyciąg narciarski w Szczyrku zatrzymuje się. Kończy się sesja dzienna, ale zanim rozpocznie się wieczorna, na trasy wyruszają ratraki, aby ubić rozjeżdżony przez cały dzień śnieg.

Niestety, ratraki są w gorącej wodzie kąpane. Nie czekają, aż ostatni narciarze zjadą na dół. Punkt szesnasta wyjeżdżają kawalkadą na stok. A oczom zaskoczonych narciarzy ukazuje się widok taki jak powyżej.

Przyznam, że na mnie obrazek ten zrobił piorunujące wrażenie. Najpierw usłyszałem głuchy pomruk zza drzew, a potem, z gęstej mgły pode mną, wyłoniły się światełka. Najpierw jedno, potem drugie, trzecie, aż utworzyły migoczący łańcuszek. I ten łańcuszek rósł w oczach, pomruk zmienił się w głośny warkot, aż wreszcie zamajaczyły przede mną szerokie cienie ratraków. To było po prostu piękne, ale i przerażające zarazem. Przez chwilę poczułem się jak w filmie "Bliskie spotkania trzeciego stopnia"...

Święta, Święta... i po Świętach

2010-04-05T22:46:00.003+02:00

Time, originally uploaded by Hodowca.

Niedzielę Palmową spędziłem na Kurpiach, w miejscowości Łyse. Co roku organizowany jest tam konkurs na najpiękniejszą kurpiowską palemkę wielkanocną. Właściwie to na palmę, bo największe przekraczają dwadzieścia metrów.

Było kolorowo, głośno i wiosennie. Ale również dostojnie i melancholijnie. Zapraszam do obejrzenia całej galerii na flickr.com!

Najlepsze miesiące to styczeń, luty, marzec

2010-04-01T01:31:00.001+02:00

Do tej pory powtarzałem na wszystkich moich blogach za Muńkiem Staszczykiem, że "najlepsze miesiące to kwiecień, czerwiec, maj". W tym roku mogę śmiało zmienić ten cytat. Minął pierwszy kwartał 2010 roku i były to trzy absolutnie fantastyczne miesiące mojego życia. Zaczęło się od wielce udanego sylwestra w Gdańsku, a potem było coraz lepiej. Odwiedziłem mnóstwo ciekawych miejsc w kraju i za granicą, poznałem wielu wspaniałych ludzi. Oczywiście, zrobiłem duuużo zdjęć, ale co równie ważne - inni robili też zdjęcia mi, co wcześniej rzadko się zdarzało. I o tym właśnie jest ten wpis. O tych dobrych momentach z pierwszych trzech miesięcy 2010 roku. Obym mógł zamieścić podobny, gdy minie kolejny kwartał :-)

Cudze chwalicie, Krzemionek nie znacie

2010-03-29T23:12:00.003+02:00

Krzemionki Opatowskie, originally uploaded by Hodowca.

Było to tak:

Wracając z Sandomierza do Warszawy mieliśmy trochę wolnego czasu, który postanowiliśmy przeznaczyć na zwiedzenie czegoś nowego po drodze. Rzut oka na mapę niewiele nam pomógł, na szczęście na sandomierskim rynku była informacja turystyczna. Sympatyczna pani z informacji łatwo nie miała - bo większość okolicznych atrakcji już zaliczyliśmy. Za którymś razem jednak trafiła: "- A Krzemionki Opatowskie znacie?" Nie znaliśmy.
...

Dawno dawno temu, zanim starożytni Egipcjanie zbudowali piramidy, w rejonie Gór Świętokrzyskich już funkcjonowały kopalnie krzemienia. Ten minerał to był prawdziwy skarb - eksportowano go stąd na setki kilometrów po całej Europie. Nigdzie indziej nie było tak bogatych złóż, jak tutaj. I nigdzie indziej prahistoryczne kopalnie nie zachowały się w tak dobrym stanie. To jest unikat. Perełka. Na dodatek tuż obok zrekonstruowano neolityczną wioskę, której zwiedzenie dopełnia obrazu tamtych zamierzchłych czasów.
...

W zeszłym miesiącu zwiedzałem na Wyspach Kanaryjskich podobne miejsce - Cueva Pintada, czyli Malowana Grota. To prahistoryczna wioska z dobrze zachowanymi malowidłami naściennymi. Jest to jedna z głównych atrakcji Gran Canarii, jeśli chodzi o obiekty do zwiedzania (a nie do opalania się). Przyjeżdżają tam nie tylko autokary pełne turystów, ale także wycieczki szkolne. Tak jak do Stonehenge w Anglii czy do jaskiń Lascaux we Francji.

A tu nagle okazuje się, że zupełnie pod nosem, w Polsce, mamy atrakcję wcale nie gorszą! Tylko że mało kto o niej wie... Muzeum w Krzemionkach jest nowe, w obecnej postaci funkcjonuje dopiero od kilku lat. Nie ma aż tylu multimedialnych wodotrysków, efektownego gmachu, a przede wszystkim - nie ma rozgłosu. Ma za to olbrzymi potencjał turystyczny i dydaktyczny. Jak dla mnie, jest to moje największe podróżnicze odkrycie ostatnich miesięcy :-) Gorąco polecam!

Więcej zdjęć z malowniczych podziemi - w mojej galerii na flickr.com
PS. To jest setny wpis na tym blogu. Zacząłem - nie licząc powitalnych fajerwerków - od kopalni w Wieliczce. Stąd na jubileusz też kopalnia, równie wyjątkowa :-)

Ekwinokcjum na Łysej Górze

2010-03-25T01:47:00.001+01:00

Equinox, originally uploaded by Hodowca.

Nie ma to jak znaleźć się we właściwym miejscu o właściwym czasie.

Łysa Góra: święty ośrodek pogańskich obrzędów, na długo zanim do Polski dotarło chrześcijaństwo (i potem zresztą też). Czarownice, starożytni słowiańscy bogowie, Lelum Polelum, magia... Później oczywiście kościół rozprawił się z dawnymi wierzeniami, kneblując to miejsce masywną pieczęcią klasztoru, zwanego Świętym Krzyżem. Czy skutecznie?

Ja odwiedziłem tą tajemniczą górę dokładnie tego wieczoru, kiedy przypadała równonoc wiosenna. Jeden z czterech najbardziej niezwykłych dni w roku (wraz z równonocą jesienną oraz przesileniami - zimowym i letnim). Kto czytał Sapkowskiego, ten wie, że ekwinokcjum (równonoc) i magia idą ze sobą nierozerwalnie w parze. Najsilniej zaś łączą się właśnie w takich miejscach jak to.

Więc tylko patrzeć, jak nie wiadomo skąd nadlecą czarownice i odprawią nad niczego nie spodziewającym się turystą z aparatem swoje pradawne rytuały...

"tam jest zimno i wieje"

2010-03-18T23:19:00.001+01:00

hands, originally uploaded by Hodowca.

Kupowałem u konduktora bilet do Warszawy Zachodniej - tam miałem przesiadkę na następny pociąg. "Ale czemu nie chce Pan na Centralny?" - zdziwił się konduktor? - "przecież na Zachodnim jest zimno i wieje".

Miał rację. Tak wyglądały szyby w dworcowych oknach. Od wewnątrz.

dwa tygodnie lata w środku zimy

2010-03-15T21:46:00.004+01:00

Dunas de Maspalomas, foto: mój brat :-)

Specjalnie wymyśliłem, żeby odwiedzić brata na Wyspach Kanaryjskich właśnie w lutym, w środku zimy. Pomyślałem sobie, że taka dwutygodniowa odskocznia od mrozów i śniegów dobrze mi zrobi i pomoże przetrwać najgorszą porę roku. Nie przypuszczałem jednak, że efekt będzie aż tak silny!

Bo zwykle było tak, że to ja narzekałem na zimę. Inni kontemplowali piękno płatków śniegu, wdychali pełną piersią czyste powietrze w słoneczny mroźny poranek... A ja zakutany w kaptury i rękawice robiłem wszystko, aby się od tego zimna odizolować.

A w tym roku - nie poznaję sam siebie. Odkąd tylko zarezerwowałem bilet do ciepłych krajów, czyli na kilka tygodni przed wyjazdem, od razu innym okiem zacząłem spoglądać na zimę. Teraz od mojego powrotu minął już prawie miesiąc, a ja dalej z uśmiechem odśnieżam codziennie rano samochód, beztrosko taplam się w śniegu i ślizgam na nierównych chodnikach.

Mówię wam, takie naładowanie wewnętrznych akumulatorków w środku zimy jest bezcenne. Kto tylko może, niech już sobie rezerwuje urlop na początek przyszłego roku :-)

romantyczny wschód słońca z dźwigami

2010-03-13T23:45:00.000+01:00

a different skyline, originally uploaded by Hodowca.

Pamiętacie "romantyczny zachód słońca z koparką"? Dzisiaj część druga :-) Zdjęcie zrobione prawie rok temu na warszawskiej Starówce. Spodobało mi się światło i jakieś takie podobieństwo między dźwigami i latarniami. Ja mam chyba spaczone poczucie estetyki, bo dla mnie te wielkie budowlane żurawie są równie romantyczne na tle wschodzącego słońca, co stylowe latarnie na Placu Zamkowym. No i jeszcze Most Świętokrzyski, żeby dopełnić cukierkowatość przekazu.

A zaraz potem spojrzałem w prawo i zrobiłem to zdjęcie :-)

Różowa linia

2010-03-11T12:00:00.002+01:00

lula.pl & groszki.pl: redakcyjny telefon, originally uploaded by Hodowca.

Gdyby ktoś mi powiedział, że redakcja internetowych serwisów groszki.pl i lula.pl korzysta z różowego telefonu z futerkiem, to bym chyba nie uwierzył. Ale jednak korzysta. Widziałem to na własny obiektyw :-)

Zamiast kwiatka

2010-03-08T21:36:00.001+01:00

International Women's Day, originally uploaded by Hodowca.

Girona by night

2010-03-06T23:58:00.002+01:00

Girona by night, originally uploaded by Hodowca.

Czasem człowiek zwiedza miasto zupełnie inaczej niż zalecają to przewodniki i biura podróży. Przybywa wieczornym pociągiem i rozpoczyna spacer po starym mieście z dużym plecakiem na grzbiecie, bo na dworcu nie ma przechowalni bagażu. Pierwsze kroki kieruje do najbliższego baru, gdzie ogląda mecz lokalnej w sumie drużyny w piłkarskiej Lidze Mistrzów. Po meczu snuje się dalej wąskimi uliczkami, które byłyby niemal puste, gdyby nie grupki... polskich turystów. Oni również mają samolot do kraju o siódmej rano, i ich też czeka niewygodna noc na lotnisku.

Polscy turyści nie są zbyt rozmowni, powiedziałbym nawet, że nieco speszeni, że ktoś obcy ich zagaduje na ulicy w ich własnym języku. Snujemy się więc dalej, osobno, mijając się co parę minut w tych ciasnych uliczkach, by wreszcie wspólnie wylądować w ostatnim nocnym autobusie na lotnisko.

Ale przynajmniej już wiem, jak wygląda Girona. Czego nie mogę powiedzieć np. o Bristolu :-)

La vida es un carnaval

2010-03-03T23:27:00.000+01:00

La Reina de Carnaval 2010 de Santa Cruz de Tenerife, originally uploaded by Hodowca.

Na Wyspy Kanaryjskie jedzie się w środku zimy nie tylko dlatego, że tam temperatura przez całą dobę oscyluje wokół dwudziestu stopni, ale również po to, żeby zobaczyć barwny i szalony latynoski karnawał. Ja miałem podwójne szczęście: w Santa Cruz de Tenerife mogłem obejrzeć najważniejszą paradę karnawałową, Gran Cabalgatę, a w Las Palmas de Gran Canaria... obejrzeć to mało powiedziane :-) W każdym razie obie wyspy uraczyły mnie wspomnieniami szalonymi i niezapomnianymi. Na jednym wpisie się nie skończy :-)

Na zdjęciu powyżej prezentuje się Królowa Karnawału w Santa Cruz. Strój tej pani za nic nie chciał zmieścić się w kadrze - był wielkości sporego warzywniaka i razem ze swoją właścicielką był ciągnięty na specjalnej lawecie. A pani tylko stała, machała, uśmiechała się i sunęła poprzez szpaler rozentuzjazmowanego tłumu. Szaleństwo :-)

No i jeszcze muzyka. Zewsząd mnóstwo muzyki. A zwłaszcza jedna piosenka, którą słychać było wszędzie i która do tej pory chodzi mi po głowie. I po telefonie. "Życie karnawałem jest, a najpiękniej żyć ze śpiewem na ustach". No to proszę bardzo:

home, snowy home

2010-03-01T04:16:00.001+01:00

home, snowy home, originally uploaded by Hodowca.

Mój samolot zanurkował w chmury, po chwili wynurzył się po drugiej stronie, od spodu. Moim oczom ukazały się nieskończone białe połacie pól i łąk - widok wręcz surrealistyczny po spędzeniu dwóch tygodni w klimacie podzwrotnikowym. To jakiś sen - pomyślałem sobie. Nie docierało do mnie, że właśnie wracam do kraju w samym środku zimy. Że krótki rękaw będę musiał odłożyć do szafy na co najmniej dwa miesiące.

I co? Nie minęły trzy dni, a śnieg stopniał, słońce wyszło zza chmur, a temperatura podniosła się znacząco. Mam wrażenie, jakby zły sen minął :-)

el Teide, 3718m npm

2010-02-26T01:17:00.001+01:00

el Teide, originally uploaded by Hodowca.

Najwyższy szczyt Hiszpanii wcale nie znajduje się w Pirenejach, jak można by sądzić w pierwszej chwili. Nie leży on również w górach Sierra Nevada na południu Półwyspu Iberyjskiego, choć to pasmo jest od Pirenejów wyższe. Najwyższej góry Hiszpanii należy szukać dużo dalej na południowy zachód: na Atlantyku, na kanaryjskiej wyspie Tenerife, która tak naprawdę jest jednym wielkim wygasłym wulkanem. Jego szczyt, Pico del Teide, wznosi się na blisko cztery kilometry ponad poziom morza, góruje nad całym archipelagiem i z każdego miejsca robi niesamowite wrażenie. Nieważne, czy ogląda się go ze stu metrów, czy ze stu kilometrów. A gdyby jeszcze na chwilę wypompować wodę z oceanu, to by się okazało, że Teide jest najwyższym samodzielnym masywem górskim na świecie!

To zdjęcie było robione z najwyższego punktu Gran Canarii (sąsiednia wyspa), niecałe dwa tysiące metrów npm, 108km w linii prostej od wierzchołka Teide. W dole gęsta i nieprzejrzysta warstwa chmur, przykrywająca wszystkie nadbrzeżne miasta, plaże i niezadowolonych z brzydkiej pogody turystów. Ale kto wybierze się ponad chmury, tego czekają widoki po prostu magiczne...

Jednak oprócz tego, że piękny, el Teide potrafi być również kapryśny. Ale o tym już w którymś z następnych wpisów.

Perpignan, centrum świata

2010-02-23T16:21:00.001+01:00

Perpignan, centre du monde, originally uploaded by Hodowca.

Za chwilę wsiądę w pociąg na dworcu w Perpignan - w miejscu, które Salvador Dali nazywał centrum świata, a jego słowa wymalowano wielkimi literami na peronie. Dla mnie to miasto zawsze będzie się kojarzyć z gościnnymi przyjaciółmi, którzy pokazują mi tutejsze atrakcje i zawsze witają z otwartymi ramionami. A pobliskie lotnisko w Geronie ma tanie połączenia z całą Europą, więc może jednak coś jest w tym powiedzeniu hiszpańskiego artysty? Na styku kilku krajów, kilku języków i kultur, ten region świata ma w sobie coś niepowtarzalnego. I na pewno nie raz tu powrócę :-)

30-minutowa wizyta w Anglii

2010-02-21T20:03:00.001+01:00

a plane over Bristol, originally uploaded by Hodowca.

"Is that really you Mariusz?" - zapytał miły oficer na lotnisku w Bristolu, patrząc na zdjęcie w moim paszporcie. Wyglądał jak skrzyżowanie Ewana McGregora i Billa Nighy, czyli jak dla mnie był kwintesencją typowego Brytyjczyka. Rozmowa była krótka i całkiem przyjemna, podobnie jak mój cały pobyt w Anglii. Pobyt polegał na wyjściu z jednego samolotu, przejściu z Arrivals do Departures i wejściu do drugiego samolotu. No i po drodze była jeszcze ta kontrola paszportów. Ponieważ miałem idealną przesiadkę, więc nie czekałem ani sekundy, ale też nie musiałem się spieszyć. Jedyną wadą półgodzinnej wizyty w Anglii było to, że nie udało mi się zrobić żadnego sensownego zdjęcia w tym kraju, w którym gościłem zresztą po raz pierwszy w życiu. Jedynie z samolotu udało mi się upstryknąć ten oto widoczek, na którym nawet widać cień mojego Boeinga :-)

I to by było na tyle jeśli chodzi o moje wizyty w Wielkiej Brytanii. Do Polski wracam przez Geronę.

Las Palmas de Gran Canaria

2010-02-19T17:28:00.001+01:00

Las Palmas de Gran Canaria at night, originally uploaded by Hodowca.

Historia tego zdjecia jest prosta:
Pobudka o 4:30, cztery godziny samochodem na lotnisko, dwie godziny w samolocie, przesiadka, trzy godziny w kolejnym samolocie, pol godziny w autobusie. Na miejscu czeka brat: "Czesc, nie zdejmuj butow, przejdziemy sie na najblizsza gore za miastem".

I za to wlasnie kocham mojego brata :-)

Humulus lupulus czyli chmiel zwyczajny

2010-02-06T23:06:00.001+01:00

Humulus lupulus, originally uploaded by Hodowca.

Nie będę owijał w bawełnę: Muzeum Browaru w Żywcu rozczarowało mnie.
Po pierwsze, strona internetowa nie wspominała, że sam browar - czyli to co mnie najbardziej ciekawiło - jest dostępny do zwiedzania tylko od wtorku do piątku. A była niedziela.
Po drugie, degustacja piwa była słaaaaba w porównaniu z tym, co do tej pory rozumiałem przez "degustację". Browar oferował tylko jeden gatunek piwa do spróbowania, i to dokładnie ten, jaki można kupić w każdym sklepie. To ma być degustacja? Jednocześnie z głośników dobiegała muzyka o stylu i natężeniu pasującym bardziej do dyskoteki, a nie do browarnych piwnic.

Samo muzeum efektowne, ale jak dla mnie trochę powierzchowne. Dużo multimediów, efektów specjalnych, ale gdzieś w tym wszystkim zagubiła mi się treść. Mam niedosyt. Wolałbym obejrzeć na żywo, jak butelki biegną po tych taśmociągach, a nie tylko filmik o tym. Wygląda na to, że muszę tam wrócić między wtorkiem a piątkiem :-)

Bieszczady, kolekcja Zima 2010

2010-02-03T12:11:00.002+01:00

mountain chic, originally uploaded by Hodowca.

Weekendowy wypad w Bieszczady można zaliczyć do udanych. Wprawdzie nie było słońca, widoków, a nawet nie było Tarnicy, bo się schowała we mgle i musieliśmy zawrócić. Był za to porywisty wiatr, na którym można się było położyć, był śnieg zacinający w twarz, były ośnieżone bieszczadzkie serpentyny, na których ślizgało się nasze autko. Była też jedyna w swoim rodzaju kolekcja odzieży zimowej - takiej stylizacji w żadnym sklepie nie znajdziecie :-)

Zapraszam do obejrzenia całej galerii!

Arbeit Macht Frei

2010-01-27T22:24:00.002+01:00

Arbeit Macht Frei, originally uploaded by Hodowca.

Dzisiaj przypada 65. rocznica wyzwolenia obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau. Obchodzona trochę w cieniu skandalu, wywołanego kradzieżą słynnego napisu znad bramy wejściowej. Chciałem początkowo napisać, że to się przecież w głowie nie mieści, żeby ktoś zlecił taką kradzież. Ale... czy mieści się w głowie to, co działo się w Auschwitz kilkadziesiąt lat temu?

Dzisiejszych gości witała kopia napisu, bo oryginał jest wciąż w naprawie. Mnie udało się być tam jeszcze przed kradzieżą, nieco ponad rok temu, też zimą. To chyba dobra pora roku na odwiedzenie Auschwitz-Birkenau. Jest szaro, ponuro i nostalgicznie, a całe miejsce wionie grozą. Latem chyba nie ma aż takiego efektu. Zapraszam do obejrzenia paru innych zdjęć z tamtego dnia. Galeria jest tutaj.

Rajd: na żywo i w HD, a nawet i lepiej

2010-01-24T23:16:00.003+01:00

Rally Poland / Rajd Polski 2009, originally uploaded by Hodowca.

W tym tygodniu odbył się legendarny samochodowy rajd Monte Carlo. W Eurosporcie można było obejrzeć niemal wszystkie odcinki specjalne, i to na żywo! Kamery wysokiej rozdzielczości umieszczono wszędzie: na trasie, w helikopterach, a także wewnątrz samochodów. Nie przypominam sobie takiej relacji jak żyję, a rajdy śledzę nie od dziś.

Większość telewizyjnego przekazu z Monte Carlo odbywała się z kamer "onboard", czyli praktycznie z punktu widzenia kierowcy. "Jeśli oglądacie to w HD, to przysuńcie się do ekranu, zróbcie głośniej, a my na chwilę przestaniemy gadać" - mówili komentatorzy Eurosportu podczas zapierających dech w piersiach sekwencji. I mieli rację. Oglądanie zaśnieżonych alpejskich serpentyn, pokonywanych przy prędkościach przekraczających setkę, to było niesamowite przeżycie. Czy można sobie wyobrazić lepszy sposób oglądania rajdu samochodowego?

Można. Można pojechać na rajd i obejrzeć go na własne oczy. Tego żadna telewizja nie zastąpi :-)

Ja na Monte Carlo nie byłem. Może w przyszłym roku się wybiorę, kto wie. Za to w ubiegłym sezonie oglądałem 66 Rajd Polski, rozgrywany w czerwcu na Mazurach, w okolicach Mikołajek. To była historyczna impreza, ponieważ po raz pierwszy w historii Rajd Polski znalazł się w kalendarzu Rajdowych Mistrzostw Świata WRC. To tak jakby w Polsce rozegrano wyścig Formuły 1 :-) Do Mikołajek przyjechała cała światowa czołówka - najlepsi kierowcy i najmocniejsze samochody. A ja starałem się porobić im jak najlepsze zdjęcia. Nie było to łatwe. Zazdrościłem fotoreporterom w seledynowych kamizelkach, że mogą sobie podejść gdzie chcą i z bliska fotografować najciekawsze akcje. Ale nie żałuję. Trochę się nauczyłem i z następnego rajdu z pewnością przywiozę więcej dobrych ujęć. To wciąga!

Zeszłoroczny Rajd Polski i tegoroczne Monte Carlo miały jedną wspólną cechę: oba wygrał Fin Mikko Hirvonen. Dlatego to on jest na fotce powyżej. A więcej zdjęć, może nawet lepszych, znajdziecie na mojej galerii na flickr.com. Zapraszam do oglądania :-)

Tram Silesia

2010-01-20T22:55:00.001+01:00

Tram Silesia, originally uploaded by Hodowca.

Dziś kolejne zdjęcie z cyklu "focąc w ciemnościach". Poprzednie było robione raz dwa, na chybił trafił - a dzisiejsze wręcz przeciwnie: przygotowanie tego jednego ujęcia zajęło mi ponad kwadrans.

Miałem sfotografować zabytkowy budynek zarządu spółki Tramwaje Śląskie w Chorzowie. Dotarłem tam dopiero wieczorem, po ciemku, a na miejscu nie było żadnych latarni ani innych źródeł światła. Ponieważ kompletnie nie pasowało mi czekanie do rana, postanowiłem przynajmniej poeksperymentować ze zdjęciami w totalnych ciemnościach.

Zrobiłem kilka kontrolnych zdjęć z ręki, na bardzo dużych czułościach, po czym rozstawiłem statyw. ISO zjechało do 200, a czas naświetlania urósł do pół minuty. Dzięki temu uzyskałem mój ulubiony, trochę nierealny efekt rozmytych chmur. Po obejrzeniu mojego dzieła na ekranie laptopa stwierdziłem, że takie nocne zdjęcie w zupełności wystarczy. I pojechałem dalej.

Oczywiście uwieczniony przeze mnie widok jest wielce nierzeczywisty. Tak naprawdę budynek Tramwajów Śląskich tonął w niemal egipskich ciemnościach, a ja widziałem ledwie jego kontur na tle nieba. Wieczór był pochmurny, chłodny i raczej szarawy. Ale co tam. Lubię takie fotograficzne kombinacje.

Na koniec ciekawostka - w prawym dolnym rogu pojawił się, niezupełnie niezamierzony, cień fotografa wraz z jego sprzętem. Wiem, że takie rzeczy są generalnie niepożądane, ale nie udało mi się znaleźć takiego miejsca, żeby tego cienia nie było. W photoshopie się to usunie bez problemu, a ja mam kolejne zdjęcie do kolekcji moich dziwacznych autoportretów :-)

Lustrzanką w trybie AUTO

2010-01-18T14:33:00.001+01:00

AUTO mode effect, originally uploaded by Hodowca.

Są dwie grupy ludzi fotografujących w trybie auto: prawdziwi amatorzy i totalni profesjonaliści. Tak, profesjonaliści. Gdy nie ma czasu na grzebanie w ustawieniach, auto pozwala po prostu zrobić jakiekolwiek zdjęcie. Lepsze czy gorsze, byle było, bo sytuacja może się nie powtórzyć. I giganci fotoreportażu przyznają się w wywiadach, że często chodzą ze swoimi aparatami wartymi dziesiątki tysięcy, ustawionymi na pełen automat.

Ja nie należę do żadnej z powyższych grup, więc korzystam z tego trybu raz na ruski rok. I ten raz wydarzył się całkiem niedawno, podczas sympatycznego spaceru na bardzo niesympatycznym mrozie. Już wracaliśmy, a ja miałem palce zdrętwiałe od zimna. Kto używał statywu przy minus dziesięciu stopniach, ten wie jak to jest. W każdym razie zainteresowały mnie jakieś chaszcze porastające brzegi Olechówki - ale nie na tyle, żeby znów rozkładać statyw, mierzyć, ustawiać i w ogóle. Poza tym w tych ciemnościach czas naświetlania byłby prawie pół minuty, co przy tej temperaturze nie jest przyjemne. A zatem szybko przestawiłem aparat na auto, wycelowałem na oko, flesz wyskoczył i błysnął, a ja spojrzałem na ekranik, zdumiony efektem.

Chaszcze wyszły jak trzeba, nawet jakieś brzózki w tle się załapały, na co nie liczyłem. Ale zupełnie nie spodziewałem się tej mgły! A to tylko była para z moich ust, którą dmuchałem przecież tuż spod obiektywu. Spodobało mi się to, co zobaczyłem, i nawet mróz przestał mi tak przeszkadzać - w końcu przyczynił się do tego niezamierzonego efektu na zdjęciu. Oczywiście, gdybym użył ustawień ręcznych i statywu, fotka wyszłaby zupełnie inaczej. I na pewno NIE lepiej.

Czasem dobrze jest użyć trybu auto. Tak raz na sto zdjęć :-)

Autoportret w krzywym oknie

2010-01-16T13:43:00.001+01:00

false mirror, originally uploaded by Hodowca.

Fotografowałem sobie spokojnie budynek szczecińskiej gazowni, gdy nagle w jednym z okien ukazała mi się postać... mnie samego. Szyba miała już chyba swoje lata, a ja stałem dość daleko, więc moje odbicie było jakieś takie krzywe. Ale spodobało mi się.

Lubię robić sobie zdjęcia w nietypowy sposób :-)

Czekoladowe fondue

2010-01-13T18:32:00.001+01:00

Chocolate Fondue, originally uploaded by Hodowca.

Na zimowe wieczory jak znalazł - kroimy owoce w kostkę i maczamy w gorącej roztopionej czekoladzie. Dobrze smakują banany, ale także zwykłe jabłka - przynajmniej mi. Jest trochę roboty z przygotowaniem, ale zabawa przy jedzeniu jest przednia! Wszystko to razem jest bardzo słodkie, syte i przepyszne. Absolutna kulinarna nieprzyzwoitość :-)

Zdjęcie dedykuję wszystkim, którzy razem ze mną obżerali się tym przysmakiem. Jakby co, to zawsze zapraszam na dokładkę! A kto nie próbował - to na degustację :-)

Wyciągiem ponad chmury

2010-01-10T00:28:00.001+01:00

Szczyrk, originally uploaded by Hodowca.

Ośmiominutowa jazda wyciągiem orczykowym na Halę Skrzyczeńską w Szczyrku dzisiaj była niezapomnianym przeżyciem. Zaczynała się w gęstej jak mleko mgle, by potem, z minuty na minutę, przenosić narciarzy w skąpany słońcem krajobraz z błękitnym niebem. Chmury zostały nisko w dole, zakrywając zupełnie Szczyrk, a dookoła rozpościerały się śliczne widoki na Beskidy: od wschodu Skrzyczne, od północy Klimczok, a od południowego zachodu Barania Góra. Kto już się nasycił widokami, zjeżdżał na dół i po chwili z powrotem nurkował w szarej i zimnej mgle.

Na zdjęciu widać właśnie moment nurkowania: słońce jeszcze przedziera się przez drzewa, ale od dołu już skrada się nieprzejrzysta maź mgły. I na tym styku dwóch światów światło było najbardziej niesamowite, a widoki najbardziej nieziemskie. Dla takich chwil warto jechać przez pół Polski a potem nawet tępić sobie narty na źle przygotowanych trasach :-)

Roczek. Nowy. Kolejny.

2010-01-01T14:33:00.002+01:00

happy 2010 :-), originally uploaded by Hodowca.

Dokładnie rok temu zacząłem pisać tego bloga. Może pisać to zbyt duże słowo - raczej pokazywać. A więc z okazji pierwszych urodzin sfotografowałem sobie dziś w nocy pojedynczą świeczkę, nad którą coś się nawet świeci.

Szczęśliwego nowego roku! Tym razem z Gdańska :-)

Szkoda yeti?

2009-12-28T22:47:00.001+01:00

Škoda Yeti, originally uploaded by Hodowca.

Zazwyczaj lubię wymawiać nazwy marek w ich oryginalnym brzmieniu, ale dla Škody świadomie robię wyjątek. W końcu trudno o bardziej niefortunne znaczenie dla nazwy samochodu. Nie szkoda byłoby wam takiego yeti? :-)
A tak btw, kim był Fabio?

Życzenia

2009-12-24T18:02:00.001+01:00

brothers, originally uploaded by Hodowca.

Bracie!
Szkoda, że nie ma Cię z nami przy wigilijnym stole. Zamieszczam dziś to zdjęcie sprzed trzech lat, bo ja wolę pielęgnować raczej te dobre wspomnienia. Życzę więc i Tobie jak najlepszych wspomnień, a nam wszystkim, żebyśmy mogli powtórzyć taki portret jak najszybciej. Czekamy na Ciebie.

Dotknąć oceanu

2009-12-22T22:37:00.001+01:00

Francja, gdzieś nad Atlantykiem, originally uploaded by Hodowca.

Nie wiem, czy wejście po kostki do wody można nazwać prawdziwym dotknięciem oceanu, ale jak na pierwszy raz tyle mi wystarczyło. Wcześniej miałem kontakt z Atlantykiem tylko wzrokowo, ze stumetrowego klifu. Okazja do zamoczenia nóg pojawiła się dopiero dwa lata później, więc specjalnie nadrobiłem kilkadziesiąt kilometrów i niemal wjechałem autem do wody :-)

Tak wyglądała plaża gdzieś w południowo - zachodniej Francji.

W zdrowej kawie zdrowy duch

2009-12-17T23:45:00.000+01:00

w zdrowej kawie zdrowy duch, originally uploaded by Hodowca.

Kawa parowała, a aparat był pod ręką. Ot, cała historia.
Aha, światło też nie było najgorsze :-)

Drogowcy zaskoczyli zimę

2009-12-12T02:18:00.002+01:00

W tym roku to drogowcy zaskoczyli zimę, originally uploaded by Hodowca.

Nie licząc anomalii na Dzień Nauczyciela, to śniegu jeszcze w tym sezonie nie mieliśmy. Ale drogowcy nie śpią i dmuchają na zimne. Jest pogodna grudniowa noc, a Aleją Mickiewicza pomyka kawalkada pługów, które - sądząc po śladach na asfalcie - chyba sypią sól. Czy oni wiedzą coś, o czym my nie wiemy...?

Zdjęcie jest świeżutkie, zrobione niecałą godzinę temu.

Blair Witch Uszat

2009-12-10T21:50:00.002+01:00

Blair Witch Uszat, originally uploaded by Hodowca.

Na Piotrkowskiej w Łodzi stoi pomnik Misia Uszatka. Pokazywałem go już na moim innym blogu. To zdjęcie nie trafiło do tamtego wpisu, ale myślę, że warto się nim podzielić tutaj.

Oglądaliście Blair Witch Project?

Kinderferienlager

2009-12-06T00:54:00.001+01:00

1989, DDR Kinderferienlager, originally uploaded by Hodowca.

Każde zdjęcie ma swoją historię - głosi podtytuł tego bloga. Zaś ta marna fotografia ma dla mnie wartość historyczną wręcz unikatową. Już tłumaczę dlaczego.

W 1989 roku, jako dzieciak z podstawówki (choć dziś byłoby to gimnazjum), zostałem wysłany przez rodziców na kolonie za granicę, do bratniego kraju NRD. Autokar dowiózł nas w uroczą okolicę pełną jezior i lasów, po czym zatrzymał się przed budynkiem, na widok którego my, koloniści, wpadliśmy w popłoch. TO podobno była szkoła, na czas wakacji zamieniana w ośrodek kolonijny. Ale TO wyglądało jak zapuszczona rudera i w sumie tym właśnie było. Tamtych kolonii w ogóle nie wspominam dobrze, ale nie o to chodzi. Chodzi o to, że NRD kojarzyło się wtedy przeciętnemu Polakowi jako niemalże Zachód. I te biedne dzieciaki w autokarze - w tym ja - wyobrażały sobie, że jedziemy w nie wiadomo jakie luksusy. A tu taaaaki zonk!

Efekt tego szoku był taki, że postanowiłem jakoś uwiecznić to miejsce gwałtownego zderzenia wyobrażeń z rzeczywistością. I specjalnie w tym celu, wyłącznie dla tego jednego zdjęcia, kupiłem swój pierwszy aparat fotograficzny :-)

Był to jakiś najprostszy z możliwych, plastikowy i tandetny model. Ale tylko na taki było mnie stać z mojego kieszonkowego. Oczywiście aparat był enerdowski. Nabyłem go chyba w sklepie z zabawkami, w ogóle był koloru różowego! Kompletnie nie pamiętam jego nazwy. Ot, różowe prostokątne pudełeczko z kliszą w środku.

I tak oto powstała pierwsza fotografia, którą zrobiłem moim własnym aparatem. Trzy miesiące później runął mur berliński. Jakby nie patrzeć - kawał historii :-)

Galapagos, czyli cieplejszy listopad

2009-11-30T23:40:00.003+01:00

Smok Wawelski, originally uploaded by Hodowca.

Smoka z powyższego zdjęcia dedykuję dzisiejszej jubilatce, przez przyjaciół zwanej Galapagosem.

Skąd taka dedykacja? Smoka zna każdy. Smok niesie ogień i zawsze gromadzi ludzi wokół siebie. Został sfotografowany w piękny i ciepły dzień pod koniec listopada (jak ciepło było, można poznać po tym, jak ludzie byli poubierani). I dlatego mi się dziś tak skojarzył :-)

Wszystkiego najlepszego, Galapagosie!

Sunset at The Gigabyte Towers

2009-11-27T01:08:00.003+01:00

Sunset at The Gigabyte Towers, originally uploaded by Hodowca.

Wyobraziłem sobie zachód słońca nad centrum Łodzi. Ale taki alternatywny, technologiczno-futurystyczny zachód.
Przede wszystkim więc, biurowiec Centralu zmienił nazwę na Gigabyte, i został postawiony na boku zamiast pionowo. Wieżowce łódzkiego manhattanu majaczą w tle tak jak powiny, a w dole panuje tradycyjny chaos kamienic i budek z chińszczyzną. I tylko słońce zachodzi jakoś nie z tej strony, co trzeba, bo od południa. Ale w końcu to tylko moja metaforyczna wizja :-)

Wizja - czyli płyta główna, procesor i pamięć - została nabyta wczoraj, razem z nową kartą graficzną. W tej chwili wszystko siedzi już w moim komputerku i się instaluje. A na bloga wpis powstaje obok, na netbooku.

Wistom Structure Slideshow

2009-11-24T01:30:00.007+01:00

Dzisiaj zupełnie eksperymentalnie zamiast jednego zdjęcia zamieszczam pokaz złożony z dwunastu. Będzie to druga część fotorelacji z tomaszowskiego Wistomu (pierwsza część jest TUTAJ). Wtedy skupiłem się na detalach, teraz bardziej na strukturze budowli. Są więc scenerie niczym z filmów grozy czy SF, zalane pomieszczenia, klaustrofobiczne wnętrza kominów i szybów wind, schody nie dla ludzi z lękiem wysokości, tajemnicze wielkie otwory w ścianach, kłębowiska betonowych żerdzi czy smugi światła spod sufitu. Słowem - niesamowite miejsce dla każdego z odrobiną wyobraźni. Polecam raz jeszcze!

Balans niebieli

2009-11-20T23:21:00.002+01:00

white balance?, originally uploaded by Hodowca.

Kiedy balans bieli jest ustawiony ręcznie na światło żarówki, to lepiej wtedy nie robić zdjęć na słonecznej łące. Ja niestety nie sprawdziłem ustawień i to zdjęcie wyszło z aparatu całe niebieskie. Obrzydliwie niebieskie. Uruchomiłem jednak moje ulubione suwaczki w komputerze - i efekt widzicie powyżej. Coś tam dało się uratować, nawet muszę przyznać, że fotka nabrała pewnego dramatyzmu. Ale odrealnienie zostało. Prawdziwe kolory były zupełnie inne i już ich nie odzyskam. Jaka stąd nauczka? A różna. Jedni powiedzą: trza było focić w rawach. Inni, że było pilnować ustawień. Albo jak się nie umie, to ustawić na auto. I to wszystko właściwie prawda. Errare homini lupus est.

A samo zdjęcie zrobiłem przemierzając Pradolinę Warszawsko - Berlińską, obszar chroniony programem Natura 2000 (to ten sam program, który chroni Dolinę Rospudy). Są to okolice ciekawe również z historycznego punktu widzenia: tu gdzieś toczyła się w 1939 roku Bitwa Nad Bzurą (w Kutnie znana jako Bitwa pod Kutnem). Jest to miejsce dla człowieka nieprzyjazne - pełno tu bagien, mokradeł i co chwila jakaś ukryta w trawach rzeczka przecina wędrowcom drogę. Zimą wiatr nawiewa zaspy śniegu na szosę, a gęste mgły to tutaj prawie codzienność. Tylko patrzeć, aż z czeluści wychynie jakiś utopiec czy inna kikimora.

A jednak, większość kierowców przemyka ten odcinek zupełnie nie zwracając uwagi na jego wyjątkowość. Ot, kolejny nudny i płaski fragment, jakich w centralnej Polsce pełno. I ja również myślałem podobnie przez wiele lat, podczas których przemierzyłem Pradolinę setki razy, nie zdejmując nawet nogi z gazu. Aż któregoś dnia, kilka lat temu, przy okazji remontu mostka, zrobiono tam ruch wahadłowy. Dopiero wtedy pierwszy raz zatrzymałem się wśród tych moczarów i dopiero wtedy dostrzegłem ich piękno. Jak to możliwe, że codziennie mijamy takie perełki natury i kompletnie je ignorujemy?

Sydney Opera House

2009-11-17T01:52:00.007+01:00

Details of Wistom: "Sydney Opera House", originally uploaded by Hodowca.

W Tomaszowie Mazowieckim znajduje się największy w Polsce i jeden z największych w Europie opuszczony kompleks przemysłowy: Zakłady Włókien Chemicznych "Wistom". Kiedyś - potężny kombinat dający pracę połowie Tomaszowian. Dziś - malownicza ruina, wymarzona dla paitballowców i fotografów. Wystarczy wejść, uruchomić wyobraźnię - i już widać np Operę w Sydney, zbudowaną z dwóch rozbitych szyb. A takich zaskakujących szczegółów jest tam mnóstwo. Polecam zerknąć na moją skromną galeryjkę pod przewrotnym tytułem "details of Wistom". Albo jeszcze lepiej - wybrać się z aparatem do Tomaszowa. Wrażenie jest niesamowite.

Dwa lata przed lustrem

2009-11-09T13:10:00.001+01:00

9 XI 2007, Rzucewo, originally uploaded by Hodowca.

Odwiedzając w zeszłym roku pałacyk w Rzucewie (nad Zatoką Pucką), dostrzegłem przed wejściem kamień z datą. Niby nic szczególnego, ale przypomniało mi się, że dokładnie tego dnia kupiłem moją pierwszą lustrzankę. Dziś właśnie mijają dwa lata od tamtej chwili, którą uważam za początek mojej przygody z fotografią na poważnie. Wcześniej też robiłem zdjęcia. Dużo zdjęć. Dobrych zdjęć. Ale po zakupie lustrzanki moje fotografowanie nabrało jakiegoś nowego wymiaru, nowej jakości - i tempa.

Dzisiaj mam wrażenie, że lustrzankę miałem od zawsze. Zjeździłem z nią Polskę wzdłuż i wszerz kilka razy, a i kawał Europy obejrzałem przez jej obiektywy. Dzięki zdjęciom poznawałem nowych ciekawych ludzi, a dzięki nim mogłem robić kolejne, jeszcze ciekawsze zdjęcia. Połączyłem pasję z pracą i dużo się nauczyłem. A to dopiero dwa lata! Więc już nie mogę się doczekać kolejnych :-)

"Remember, remember, the Fifth of November"

2009-11-05T01:15:00.003+01:00

V for Vendetta, originally uploaded by Hodowca.

"Remember, remember the Fifth of November,
The Gunpowder Treason and Plot,
I know of no reason
Why the Gunpowder Treason
Should ever be forgot.
Guy Fawkes, Guy Fawkes, t'was his intent
To blow up the King and Parli'ment..."

A od siebie polecam rewelacyjny film z Hugo Weavingiem i Natalie Portman :-)

Anioł i Księżyc

2009-11-01T23:22:00.002+01:00

cmentarz Zarzew, Łódź, originally uploaded by Hodowca.

Czasem chodzi mi po głowie jakieś zdjęcie, które zrobiłem dawno temu, a teraz chciałbym je jakoś powtórzyć, jakoś jeszcze raz zmierzyć się z tematem. Jednym z takich zdjęć był anioł ze Starego Cmentarza w Łodzi, z księżycem w pełni w tle [tutaj do obejrzenia]. Tamto zdjęcie zrobiłem przed trzema laty zupełnie przypadkowo, trochę nawet na ślepo.

Wczoraj miałem okazję ponownie spróbować swoich sił w konfrontacji z motywem cmentarnego anioła na tle pełnego księżyca. Tym razem fotografii towarzyszyły solidne przygotowania, szukanie odpowiedniego kąta, kadru, odpowiednich ustawień w aparacie. Nawet samo rozstawienie statywu było nie lada wyzwaniem na ciasnych ścieżkach między grobami. A efekt? Ja tam jestem zadowolony :-)

Gotham City of Vienna

2009-10-27T22:38:00.001+01:00

Gotham City of Vienna, originally uploaded by Hodowca.

Kiedy jedna strona katedry św Stefana w Wiedniu jest zasłonięta rusztowaniami, a z drugiej stoi wielki namiot i zasłania resztę - wtedy można rozstawić statyw z trzeciej, tej mniej popularnej. Zawsze podobało mi się zimne, trupioblade oświetlenie tej budowli. Przypominało mi filmy Tima Burtona o Batmanie.

W końcu przyszła pora na zrobienie zdjęcia. Ludzie na dole w obiektyw nie włazili, za to kropił z góry deszcz. Jakaś pani spytała mnie o drogę do ulicy Graben, co oznaczało, że zostałem wzięty za nie-turystę. Miło. Potem przyszła amerykańska wycieczka. Kilka osób stanęło obok mnie, zadarło aparaty w górę i powieliło mój kadr. Sam też często robię tak samo :-)

A potem wziąłem statyw pod pachę i wszedłem do środka. Była tabliczka z zakazem jedzenia lodów, rozmawiania przez telefon, były też inne zakazy, ale fotografowanie - dozwolone. Też miło :-)

Poznański Szybki Tramwaj (PST)

2009-10-15T00:34:00.001+02:00

Poznański Szybki Tramwaj (PST), originally uploaded by Hodowca.

To było takie improwizowane pstrykanie z wnętrza jadącego tramwaju PST. Faktycznie trzeba przyznać - jest szybki. Jako Łodzianin, zazdroszczę. Teoretycznie u nas też jest coś, co ma szumną nazwę Łódzki Tramwaj Regionalny, było uruchomione w zeszłym roku i łączy supernowoczesną i superszybką linią aż trzy miasta. Teoretycznie. Bo w praktyce, jeśli coś staje co trzysta metrów na światłach i przystankach, i w dodatku dzieli torowisko ze starymi zwykłymi tramwajami, to nie ma prawa jechać szybko.

A wracając do PST - ten kadr powstał oczywiście przypadkowo. Gdybym celował, to w życiu bym nie uchwycił tego w ten sposób. Nie mówię, że nie celowałem. Owszem celowałem, i to nie raz: w tramwaje, jadące w przeciwną stronę. Zgadnijcie, co z tego wyszło :-)

Gdynia kocha film, film kocha Gdynię

2009-09-17T00:07:00.002+02:00

FPFF: Gdynia kocha film, originally uploaded by Hodowca.

Taką parafrazą słów Misia Uszatka promuje się tegoroczny Festiwal Polskich Filmów Fabularnych. A na chodnikach wokół festiwalowego kina można poczytać cytaty z innych polskich klasyków. Tutaj mamy np słynny tekst z Misia. W tle oczywiście kino (nie widać dobrze - były ogromne kolejki do kas, aż miło popatrzeć), a jeszcze dalej dumnie górujący nad całym Trómiastem wieżowiec Sea Tower.

Pozdrowienia z Gdyni!

TUM

2009-09-14T00:37:00.001+02:00

Tum at night, originally uploaded by Hodowca.

Archikolegiata w Tumie pod Łęczycą jest jednym z najwspanialszych zabytków romańskich w Polsce. Niedawno byłem tam przy okazji koncertu. Gdy już miałem wracać i stałem przy samochodzie, odwróciłem się, żeby jeszcze raz spojrzeć na bryłę kościoła. Widok tak mi się spodobał, że bez namysłu pstryknąłem zdjęcie z ręki. Jednocześnie kompletnie nie wierzyłem, że cokolwiek na nim wyjdzie. Ale chyba jednak coś tam wyszło :-)

Szerokiej drogi

2009-09-09T21:59:00.001+02:00

szerokiej drogi, originally uploaded by Hodowca.

Nieodśnieżona droga, boczny wiatr, kierownica w jednej ręce, aparat w drugiej, a na kołach łyse letnie opony. Co jest potem, łatwo sobie wyobrazić. Oczywiście kartę pamięci można wydobyć z roztrzaskanego aparatu, z wraku samochodu, a zdjęcie zamieścić ku przestrodze.

Na szczęście moje głupie hobby nie skończyło się tamtego dnia w opisany tutaj sposób. A później kupiłem sobie nowe zimowe opony i już tego nie powtarzałem. No, przynajmniej nie zimą...

Masa rowerów

2009-08-31T23:40:00.002+02:00

Łódzka Masa Krytyczna, 28.08.2009, originally uploaded by Hodowca.

Masa Krytyczna - oprócz tego, że jest to pojęcie z fizyki jądrowej - to zorganizowany, grupowy przejazd rowerami przez miasto. Jego ideą jest, w dużym skrócie, pokazanie, że nawet kilkusetosobowa grupa rowerzystów może spokojnie i zgodnie z przepisami poruszać się ulicami wielkiego miasta: "My nie blokujemy ruchu - my jesteśmy ruchem". Masa jest akcją zaplanowaną, zorganizowaną i legalną. Ma wsparcie straży miejskiej i policji. Odbywa się w każdy ostatni piątek miesiąca. Start łódzkiej Masy jest zawsze o 18 w Pasażu Schillera.

Rowerem jeżdżę po Łodzi od wielu lat, ale w zeszły piątek dopiero pierwszy raz wziąłem udział w Masie. Był to ciekawe doświadczenie i na pewno powtórzę je jeszcze nie raz. Jednak moja refleksja jest taka, że wolałbym, aby Masa Krytyczna w ogóle nie była potrzebna. Żeby rowerzyści po prostu mogli jeździć po prawdziwych ścieżkach, a nie musieli przypominać o swoim istnieniu przy pomocy takich manifestacji. Kierowcy i piesi nie manifestują, bo to z myślą o nich buduje się całą infrastrukturę drogową, i mają się gdzie podziać. My rowerzyści jesteśmy zawieszeni gdzieś pomiędzy i tak naprawdę nikt nas w mieście nie chce...

Tor Służewiec o poranku

2009-08-25T23:37:00.001+02:00

Tor Służewiec o poranku, originally uploaded by Hodowca.

A czasem jest tak, że budzisz się na najwyższym piętrze obskurnego hotelu w stolicy, wychodzisz na balkonik - klaustrofobiczny i agorafobiczny zarazem - a twoim oczom ukazuje się widok zgoła nieoczekiwany. Oto tuż obok, po olbrzymiej połaci zeschniętej trawy, galopuje jeździec na koniu. Wieczorem dzień wcześniej nie było tego widać, wydawało się, że jesteś na zwykłym blokowisku w wielkim mieście. I owszem, jesteś, ale oprócz ciebie jest tu tor wyścigowy Służewiec.

Summer In The Office

2009-08-22T00:30:00.001+02:00

Summer In The Office, originally uploaded by Hodowca.

Półmrok. Szumiący wentylator. Przez pionowe żaluzje bezlitośnie przebijają się promienie słońca i tną niczym gorące żyletki. Gdzieś na drugim biurku dzwoni telefon. Jest duszno i sennie.
Lato w mieście.
Lato w biurze.

Sięgaj, gdzie kot nie sięga

2009-08-20T01:07:00.002+02:00

The Fly, originally uploaded by Hodowca.

Lubię moją antresolę. Lubi ją również moja kotka. Włazi na balustradkę trzy metry nad ziemią i łapie muchy chodzące po suficie. Czasem omsknie się jej tylna łapa, wtedy następuje efektowny zwis na dwóch przednich i po chwili zwierzak jest z powrotem na górze. Ale nie mam zdjęć tych akrobacji - do tego potrzebny jest chyba koci refleks :-)

Widzew - ŁKS czyli derby z bliska

2009-08-15T23:22:00.000+02:00

Czerwona Armia spod Zegara, originally uploaded by Hodowca.

Przyznam, że na początku miałem trochę tremy. Wkoło mnie stali fotoreporterzy z obiektywami wielkości gaśnicy, kosztującymi więcej niż mój samochód. Większość tego sprzętu miała za sobą mecze dużo większego kalibru niż wczorajszy. A ja tam stałem wśród nich i pstrykałem zdjęcia jakąś amatorską lustrzanką z obiektywem za kilkaset złotych...

I tak właśnie wyglądał mój wczorajszy debiut w roli fotoreportera sportowego. Mecz trafił mi się ciekawy o tyle, że było co fotografować. Tego zresztą zawsze można się spodziewać po derbach Łodzi. Tak więc pstrykałem wszystko, co się działo na boisku, a także poza nim. A działo się sporo, niekoniecznie dobrego. Gorąco zachęcam do obejrzenia pełnej fotogalerii z tego meczu - klikajcie tutaj!

Uciekający źrebak

2009-08-07T21:49:00.004+02:00

Konik, originally uploaded by Hodowca.

Dzisiaj kolejne zdjęcie "z samochodu". To było gdzieś między Dzierżoniowem a Świdnicą: na długim prostym odcinku drogi, nagle zobaczyłem przed sobą biegnącego źrebaka. Zwierzę było wyraźnie spłoszone i pędziło trochę na oślep. Na szczęście wszystkie samochody na jego widok zwolniły, a wręcz się zatrzymały. Miałem czas, żeby wyciągnąć aparat i strzelić jedno zdjęcie. Całe szczęście, że akurat miałem zamocowany teleobiektyw.

Po chwili na drodze pojawili się ludzie z psami. Sprawnie zagonili spłoszonego źrebaka z powrotem do zagrody. Samochody ruszyły dalej i w ten sposób żadne zwierzę nie ucierpiało podczas robienia tego zdjęcia :-)

Mierzeja

2009-08-03T23:50:00.000+02:00

Mierzeja, originally uploaded by Hodowca.

Było dla mnie kompletnym zaskoczeniem, gdy nagle na środku morza ukazał się moim oczom wąziutki paseczek suchego lądu, na który można było wyjść suchą stopą. No dobra, nie było to otwarte morze, tylko zatoka, a dokładniej granica pomiędzy dwoma zatokami: Gdańską i Pucką. Ale wrażenie i tak było niesamowite. Potęgowały je dodatkowo złowrogie chmury idące z zachodu i silny wiatr. (Później rozpętał się najprawdziwszy sztorm z piorunami, ale to temat na inny wpis.) W każdym razie wizytę na tej piaszczystej łasze na Bałtyku polecam gorąco, bo jest to miejsce jedyne w swoim rodzaju. I podobno przy sprzyjających warunkach można przejść tą drogą na pieszo od Redy do Jastarni!

Tarnica, Bieszczady 1995

2009-07-30T23:58:00.001+02:00

Tarnica, Bieszczady 1995, originally uploaded by Hodowca.

Dzisiaj będzie naprawdę stare zdjęcie. Zrobione jeszcze w zeszłym tysiącleciu, aparatem oczywiście analogowym. Chyba był to Kodak Cameo, ale pewien nie jestem.

Wiem tylko, że to była moja pierwsza wizyta w Bieszczadach. Spędzałem wtedy wakacje nad Soliną, ale zachciało mi się większych gór. Któregoś więc dnia wybrałem się autostopem do Ustrzyk Górnych, a stamtąd z buta na Tarnicę - najwyższy szczyt Bieszczadów. Tak na żywioł, nawet bez dobrej mapy, tylko z paroma kanapkami w plecaku. Na szczycie usiadłem i zrobiłem sobie zdjęcie.

Tamtego dnia Bieszczady zyskały kolejnego dożywotniego miłośnika :-)

Na spływie kajakowym na Pilicy

2009-07-26T17:35:00.002+02:00

spływ Pilicą, originally uploaded by Hodowca.

"Pilica zachwyca" - taki napis miał na koszulce jeden z ratowników na przystani, z której ruszaliśmy do jednodniowego spływu kajakowego. I faktycznie - dwudziestokilometrowy odcinek od Tomaszowa Mazowieckiego do Inowłodza jest prześliczny. Cały czas płynie się wśród łąk i lasów, tylko przez chwilę na horyzoncie majaczą jakieś kominy. Poza tym nic nie zakłóca tak pięknych okoliczności przyrody. Jak w filmie :-)

Oczywiście na kajak nie wziąłem lustrzanki, tylko niedawno kupioną za bezcen na allegro małpkę. A więcej zdjęć ze spływu można oglądać w mojej galerii na flickr.com.

Nowe aparaty testuję na Tour de France

2009-07-18T00:27:00.003+02:00

Tour de France 2009 on Eurosport HD, originally uploaded by Hodowca.

Tak się składa, że ostatnio jak sobie kupię nowy aparat, to go testuję na Tour de France. Niestety nie na żywo - może w przyszłym roku? - tylko w Eurosporcie.
Niemal równo rok temu nabyłem Nikona D80 i jedno z pierwszych zdjęć pstryknąłem bez zastanowienia telewizorowi, gdzie akurat jechali kolarze. Teraz sytuacja się powtórzyła. Kupiłem sobie używanego maleńkiego Canona SD700 IS i znów wycelowałem obiektyw w kolarzy. Ciekawe czym ich sfotografuję za rok :-)

Po co mi używana "małpka" skoro mam lustrzankę i telefon robiący zdjęcia? To proste. Lustrzanki nie wezmę ze sobą wszędzie, a fotografowanie telefonem... cóż, nie oszukujmy się: póki co żaden nawet najdroższy telefon nie umywa się do pierwszego z brzegu aparatu. Uważam, że opowieści o genialnych zdjęciach zrobionych telefonem są równie wiarygodne jak reklamy środków czyszczących w telezakupach mango24. Owszem, te produkty świetnie czyszczą, pod warunkiem że coś nie jest brudne. I podobnie jest z telefonami. Można zrobić nimi dobre zdjęcie, pod warunkiem, że mamy idealne światło, mnóstwo czasu i jesteśmy w odpowiedniej odległości od fotografowanego obiektu - w końcu telefony nie mają zoomu. A jednak tysiące ludzi są gotowe wydawać tysiące złotych na te zabaweczki.

Ale są też dobre strony tego owczego pędu na komórki z aparatem: normalne aparaty tak szybko tracą na wartości, że można kupić naprawdę świetny i całkowicie sprawny model z optyczną stabilizacją obrazu za mniej niż 200zł. A trzy lata temu ludzie płacili za niego dziesięć razy więcej! Więc gdy sprzedawca będzie was namawiał na najnowszy aparat z rozpoznawaniem uśmiechu i filmami HD, za jedyne półtora tysiąca złotych - pomyślcie ile będzie on wart za dwa, trzy lata :-)

Tour de France 2008, nowiutkim Nikonem D80

Gniazdo szerszeni

2009-07-11T23:15:00.003+02:00

gniazdo szerszeni, originally uploaded by Hodowca.

Moi rodzice mają domek w lesie, a za domkiem drewniany wychodek. W zeszłym roku wychodek upodobały sobie szerszenie i uwiły w nim śliczne gniazdo. Fotografowałem je kilka razy w różnych stadiach budowy i byłem pod ogromnym wrażeniem całego procesu konstrukcyjnego. Siedziałem sobie z aparatem spokojnie, a szerszenie latały mi nad głową bucząc uroczym basem. Kompletnie nie zwracały na mnie uwagi, również nic nie robiły sobie z flesza.

Po kilkunastu dniach gniazdo rozrosło się jednak do takich rozmiarów, że nie dało się wejść do wychodka. Poza tym pierwsze osobniki zaczęły już zaglądać do domu, a to nie było zbyt przyjemne. Na zdjęciu owady te wyglądają jak zwykłe osy, ale proszę pamiętać, że w rzeczywistości są od nich dwukrotnie większe! Przyjechali więc strażacy i gniazdo usunęli.

Na pamiątkę zostało mi to zdjęcie i kilka innych. Można je obejrzeć w tej galerii.

Ucieczka z linii frontu

2009-07-06T22:55:00.001+02:00

catch a lightning, originally uploaded by Hodowca.

To był jedyny w swoim rodzaju wyścig: z jednej strony ja w swoim małym samochodziku, z drugiej - potężny front burzowy, sunący nieubłaganie przez południową Polskę. On mnie gonił, ja uciekałem. Na zachód :-)

Zaczęło się w Bielsku Białej. Było duszne i upalne przedpołudnie i jazda autkiem bez klimatyzacji była trudna do wytrzymania. Wiatru ze wschodu jeszcze nie czułem, ale widziałem go na czubkach drzew. Gdy zbliżałem się do Opola, w lusterku wstecznym miałem już siną, ciemną chmurę na pół horyzontu. Ale w twarz wciąż świeciło mi ostre słońce. Wysiadłem na stacji benzynowej i poczułem na swojej skórze ostre i chłodne tchnienie frontu. W ostatniej chwili uciekłem przed pierwszymi kroplami deszczu.

Ale w samym Opolu mnie dopadło. Musiałem wysiąść do sklepu i w jednej sekundzie zmokłem do suchej nitki. Jeden zero dla burzy.

Z Opola pognałem czym prędzej dalej na zachód. I po chwili znów mogłem wyłączyć wycieraczki. Moje autko było jednak szybsze od nawałnicy, która znowu została w tyle. Postanowiłem więc przystąpić do kontrataku. Zaczaiłem się na parkingu pod Wrocławiem, wyciągnąłem aparat, wycelowałem obiektyw na wschód i czekałem.

Najpierw zrobiło się ciemno, a potem w jednej chwili w spokojne centrum handlowe uderzył gwałtowny wicher. Drzewka na parkingu wygięły się jak trzciny, ludzie biegali w panice, a w powietrzu zaczęły latać torebki i papiery. Nie miałem zamiaru znów zmoknąć, więc działałem szybko. Z aparatem gotowym do strzału poczekałem aż niebo przetnie jakaś błyskawica, a gdy to nastąpiło, natychmiast wcisnąłem spust migawki. Zdążyłem! Ustrzeliłem piorun w locie! Czym prędzej wsiadłem do auta i pomknąłem dalej na zachód.

Burza goniła mnie jeszcze, ale wyraźnie osłabła po tym trafieniu. W Legnicy już tylko trochę pogrzmiała i powiała, by w końcu rozpłynąć się w powietrzu. Wyścig uznałem za wygrany. Może łowcą burz nie jestem, ale i tak było fajnie :-)